Uzasadnienie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 116/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Rzeszowie odrzucił zażalenie A. N. na postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 15 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 116/11 o odrzuceniu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami.
W dniu 11 lutego 2013 r. A. N. nadał w urzędzie pocztowym zażalenie skierowane do WSA w Rzeszowie na w/w postanowienie z dnia 5 lutego 2013 r.
Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 złotych należnego od wniesionego zażalenia. Powyższe wezwanie wraz z pouczeniem, że nieusunięcie wskazanego braku w terminie 7 dni od daty jego otrzymania spowoduje odrzucenie zażalenia, zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 maja 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w akt sądowych). Mimo upływu wyznaczonego terminu wskazana czynność nie została wykonana.
W dniu 11 maja 2013 r. wpłynęło do Sądu drogą elektroniczną pismo A. N. z dnia 10 stycznia 2013 r. zatytułowane jako "informacja". Na piśmie widnieje adnotacja, że dokument został podpisany dnia 10 maja 2013 r. w formie podpisu elektronicznego. Skarżący wskazał w nim, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego jest bezzasadne, gdyż zażalenie na postanowienie z dnia 5 lutego 2013 r. jest wolne od wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - określanej dalej jako P.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Na podstawie zaś § 3 tego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Zgodnie z odesłaniem zawartym w art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W związku z tym po myśli art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Odnosząc się do pisma skarżącego z dnia 10 maja 2013 r. przekazanym drogą elektroniczną, stwierdzić należy, że zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565 ze zm.), przepisów tej ustawy nie stosuje się do sądów administracyjnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W związku z powyższym tut. Sąd w przedmiotowej sprawie nie jest zobowiązany do posługiwania się w korespondencji elektronicznej certyfikatami, o których mowa w ustawie z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. Nr 130, poz. 1450 ze zm.).
Wypada również zauważyć, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie normuje kwestii dopuszczających stosowanie podpisu elektronicznego, (który występuje m.in. w kodeksie cywilnym czy administracyjnym), a pojęcie podpisu elektronicznego w ogóle nie występuje. W związku z powyższym nie można przyjąć, że posługiwanie się podpisem elektronicznym przez skarżącego i składanie pism drogą elektroniczną w kontaktach z sądem administracyjnym jest dopuszczalne, skoro ustawodawca tego wprost nie dopuścił (por. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt II SAB/Kr 29/09).
Niezależnie od tego wskazać należy, że wysokość wpisu od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych ustala rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193). Wpis ten ma charakter stały i zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 tego rozporządzenia wynosi 100 zł.
Skoro skarżący nie zastosował się do doręczonego wezwania i nie uiścił wpisu sądowego od zażalenia, nie może być ono rozpoznawane i podlega odrzuceniu.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 220 § 3 i 197 § 2 w zw. z art. 178 P.p.s.a.