Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej WSA w Rzeszowie) odrzucił skargę B. J., J. J. oraz J. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem.
B. J., J. J. i J. J. złożyli skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia.
Ze względu na fakt, że powyższy środek zaskarżenia nie został opłacony wezwano składających go (zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 10 lutego 2015 r.) do uiszczenia solidarnie kwoty 250 zł tytułem wpisu oraz do przedłożenia dwóch egzemplarzy jego odpisów. Wskazano, że czynności tych należy dokonać w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Zarządzenie to doręczone zostało J. J. - działającemu jako strona niniejszego postępowania, jak też pełnomocnik B. J. i J. J. - w dniu 12 lutego 2015 r.
Wymagane odpisy skargi kasacyjnej zostały przedłożone dnia 19 lutego 2015r.
J. J. w imieniu B. J. i J. J. złożył następnie zażalenie na powyższe zarządzenie, wnosząc jednocześnie o zwolnienie B. J. od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 19 marca 2015 r. tut. Sąd odmówił zmiany swojego wcześniejszego postanowienia tj. z dnia 27 listopada 2014 r. o odmowie zwolnienia B. J. od kosztów sądowych. Zażalenie na to orzeczenie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z dnia 12 maja 2015 r. sygn. akt II OZ 413/15. Natomiast postanowieniem z tego samego dnia sygn. akt II OZ 412/15 NSA oddalił zażalenie B. J. na zarządzenie z dnia 10 lutego 2015r.
W zaistniałej sytuacji, zarządzeniem z dnia 18 maja 2015 r. Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wezwał B. J. i J. J. do wykonania swojego zarządzenia z dnia 10 lutego 2015 r. poprzez uiszczenie solidarnie kwoty 250 zł tytułem wpisu od skargi kasacyjnej w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia tego środka zaskarżenia.
Odpis wskazanego zarządzenia doręczony został pełnomocnikowi wymienionych w dniu 20 maja 2015 r.
W związku z ponownym wnioskiem B. J. o zwolnienie od kosztów sądowych WSA w Rzeszowie, postanowieniem z dnia 16 czerwca 2015 r., powtórnie odmówił zmiany swojego postanowienia z dnia 27 listopada 2014 r. o odmowie zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych. Natomiast zarządzeniem z dnia 6 sierpnia 2015 r. Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu po raz kolejny wezwał B. J. i J. J. do wykonania zarządzenia z dnia 10 lutego 2015 r. dotyczącego wezwania do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej.
Zarządzenie to doręczone zostało pełnomocnikowi adresatów dnia 10 sierpnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna B. J., J. J. i J. J. podlega odrzuceniu jako nieopłacona.
Wymóg uiszczenia wpisu od przedmiotowego środka zaskarżenia przewiduje art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". W świetle z kolei art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę kasacyjną, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu sąd wydaje postanowienie o odrzuceniu złożonej skargi kasacyjnej.
Odpis zarządzenia wzywającego J. J. - solidarnie z B. J. i J. J. - do uiszczenia wpisu od wniesionej przez nich skargi kasacyjnej doręczony został J. J. dnia 12 lutego 2015 r. Termin do jego wykonania upłynął względem wymienionego bezskutecznie z dniem 19 lutego 2015 r. Z kolei w związku z zażaleniem złożonym przez B. J. i J. J. na zarządzenie dotyczące opłacenia skargi kasacyjnej, jak też wobec zażalenia B. J. na postanowienie tut. Sądu o odmowie zmiany orzeczenia odmawiającego zwolnienia jej od kosztów sądowych i ich oddaleniem przez NSA, do wymienionych skarżących skierowano zarządzenie (z dnia 18 maja 2015 r.) wzywające do wykonania pierwotnego zarządzenia dotyczącego uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej (w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia). Jego doręczenie pełnomocnikowi B. J. i J. J. nastąpiło w dniu 20 maja 2015 r. Termin do jego wykonania upłynął bezskutecznie z dniem 27 maja 2015 r.
Wprawdzie w terminie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej tj. w dniu 26 maja 2015 r. B. J. złożyła kolejny wniosek o zwolnienie od tej opłaty, jednak nie ma to żadnego znaczenia dla niniejszego rozstrzygnięcia. Należy bowiem mieć na uwadze, że ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet jeśli zostało dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia, a tym samym nie ma wpływu na bieg terminu do opłacenia środka zaskarżenia. Innymi słowy, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który złożony został po prawomocnym oddaleniu uprzednio złożonego wniosku w tym przedmiocie, oparty na tych samych okolicznościach. Stanowisko powyższe nie budzi wątpliwości w orzecznictwie sądowym i to zarówno na gruncie tożsamej w tym zakresie procedury cywilnej (w stanie prawnym sprzed wejścia w życie ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych – Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.), jak i procedury sądowoadministracyjnej (por. postanowienie Sadu Najwyższego z 15.02.2000 r. III CZ 175/99, Lex nr 529723, postanowienie Sądu Najwyższego z 9.12.2002 r. III RN 144/02, Wokanda 2003/11/29, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31.03.2012 r. II GZ 95/12, publ.: http.://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jak już wyżej wskazano, postanowieniem z dnia 19 marca 2015 r. tut. Sąd odmówił zmiany swojego postanowienia z dnia 27 listopada 2014 r. o odmowie zwolnienia B. J. od kosztów sądowych. Orzeczenie to w związku z oddaleniem zażalenia skarżącej przez NSA stało się prawomocne, a zatem wywołuje ono skutki prawne, których uchylić nie może fakt wystąpienia przez stronę z kolejnym wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.
W związku z powyższym należało odrzucić skargę kasacyjną B. J., J. J. i J. J. jako nieopłaconą.
Niniejsze orzeczenie znajduje podstawę w art. 220 § 1, § 3 w zw. z art. 230 P.p.s.a.