Uzasadnienie
K. B. wezwany został do uiszczenia kwoty 200 zł tytułem wpisu od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dotyczących realizacji przedsięwzięcia w postaci budowy obwodnicy miasta [...].
W odpowiedzi na powyższe wymieniony złożył wniosek o zwolnienie od tej opłaty. Wskazał, że jest rolnikiem (łączna powierzchnia gospodarstwa wynosi 2,3 ha). Z prowadzeniem gospodarstwa łączy się wiele wydatków np. na paliwo, nawozy, środki ochrony roślin, remont sprzętu rolniczego, podatek i ubezpieczenie.
We wniosku złożonym następnie na urzędowym formularzu K. B. wskazał, że domaga się zwolnienia od całości kosztów sądowych. Podał, że jest właścicielem ciągnika rolniczego z 1997 r. Zaznaczył, że matka pobiera emeryturę w wysokości 1100 zł, którą przeznacza na leczenie i rehabilitację. Jako wydatki strona wskazała: 339 zł – podatki, 390 zł – składka do Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, 286 zł – ubezpieczenie budynków, prąd – 127 zł, gaz – 210 zł, zakup nawozów – 520 zł, paliwo – 1000 zł, środki ochrony roślin – 300 zł, rata zaciągniętego przez matkę kredytu – 220 zł.
Uznając to oświadczenie wnioskodawcy za niewystarczające do rozpoznania jego żądania wezwano go do jego uzupełnienia w zakresie wskazania średniego miesięcznego dochodu netto uzyskiwanego z prowadzonego gospodarstwa rolnego już po pokryciu związanych z tym wydatków, średnich miesięcznych wydatków na wyżywienie, leczenie i rehabilitację, utrzymanie domu, z tytułu korzystania z telefonu, wskazania posiadanych pojazdów mechanicznych (tj. oprócz ciągnika rolniczego) i kosztów ich utrzymania, celu zaciągnięcia przez matkę strony kredytu. Ponadto w związku z niewypełnieniem rubryki formularza wniosku dotyczącej posiadanego mieszkania, wezwano skarżącego do podania danych w tym zakresie, jak też do przedłożenia wyciągów z rachunków bankowych swoich i matki.
Doręczenie wezwania miało miejsce 2 marca 2016 r. i do dnia rozstrzygania nie została na nie udzielona żadna odpowiedź. W dniu 8 marca 2016 r. K. B. opłacił natomiast skargę uiszczając 200 zł z tego tytułu.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Żądanie K. B. odnosi się do zwolnienia od kosztów sądowych, a zatem przyznania częściowego prawa pomocy, o czym przesądza treść art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Aby otrzymać tego rodzaju wsparcie strona winna, w myśl art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., wykazać, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oznacza to, że w złożonym oświadczeniu powinna zobrazować należycie tj. w jak najbardziej szczegółowy sposób swoją sytuację rodzinną, dochodową i majątkową. Od tego bowiem co przedstawi zależy rozstrzygnięcie w przedmiocie jej żądania. Podanie przez stronę wszystkich danych istotnych z punktu widzenia prawa pomocy ułatwić ma instytucja wezwania o dodatkowe dane i dokumenty (art. 255 P.p.s.a.). Stosowana jest ona wówczas, gdy oświadczenie złożone przez stronę jest niewystraczające do rozpoznania jej wniosku bądź też budzi ono wątpliwości.
Z uwagi na fakt, że uznano, iż wniosek skarżącego zawiera niedostateczną ilość informacji o jego możliwościach finansowych, wezwano go do uzupełnień w szczegółowo podanym zakresie. Wymieniony nie odpowiedział jednak na to wezwanie, a w dniu 8 marca 2016 r. uiścił wpis od złożonej skargi. Brak współpracy wnioskodawcy z Sądem przesądził o negatywnym rozstrzygnięciu jego żądania. Zawierało ono bowiem jedynie fragmentaryczne dane dotyczące wydatków strony i również częściowe informacje na temat uzyskiwanych dochodów (ujawniono tylko ten uzyskiwany przez matkę skarżącego). W takich warunkach niemożliwym było dokonanie pełnej oceny sytuacji materialnej strony w aspekcie możliwości poniesienia przez nią ciężaru kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Ponadto, zwrócenia uwagi wymaga, że wnioskodawca uiścił wpis od złożonej skargi, przez co pośrednio potwierdził, że jest w stanie ponieść przynajmniej część tych kosztów.
Wobec zatem niewyjaśnienia wszystkich okoliczności, ważnych pod kątem przesłanki przyznania częściowego prawa pomocy (tj. zwolnienia od kosztów sądowych) przyjęto, że wnioskodawca nie wykazał, by przesłankę tę spełniał. Dlatego odmówiono zwolnienia go od kosztów sądowych, o czym orzeczono na podstawie art. 257 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.