Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [.], po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [.] z dnia [.] marca 2016 r. nr [.], wydaną w przedmiocie umorzenia postępowania rozgraniczeniowego oraz przekazania sprawy z urzędu do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu w [.].
W skardze na opisaną wyżej decyzję SKO TS zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania "zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającą ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [.] z dnia [.] czerwca 2015 r.". Podała, że przesłanką do uwzględnienia zgłoszonego wniosku jest postępowanie prowadzone "w zakresie uchylenia decyzji [.] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [.] lipca 2015 r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [.] z dnia [.] czerwca 2015 r.", gdyż postępowanie to "toczy się de facto w tej samej sprawie".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa", po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Jakkolwiek wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu winien być należycie umotywowany, brak stosownego uzasadnienia nie zwalnia Sądu od jego rozpatrzenia przy uwzględnieniu materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy (por. postanowienie NSA postanowienie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. II FPS 9/13). Niemniej zasadniczym warunkiem uwzględnienia wniosku, a w istocie merytorycznej oceny jego zasadności, jest ustalenie, że objęty wnioskiem akt podlega wykonaniu. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.
W realiach niniejszej sprawy nie sposób przyjąć, że zaskarżona decyzja organu odwoławczemu w jakikolwiek sposób podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 Ppsa, gdyż przekazanie sprawy rozgraniczeniowej sądowi powszechnemu stanowi jedynie swego rodzaju instytucję procesową, przy zastosowaniu której organ administracji przekazuje sprawę do rozpatrzenia innemu podmiotowi. Przekazanie takie dokonuje się z chwilą wydania decyzji właściwego organu gminy. Przepis art. 61 § 3 Ppsa ma natomiast zastosowanie do ewentualnych zdarzeń przyszłych, a nie do restytucji stanu poprzedniego. Nie uprawnia również sądu administracyjnego do ingerowania, a w szczególności wstrzymania, jakichkolwiek czynności prowadzonych przez sąd powszechny.
Odnosząc się natomiast do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [.] Sąd wskazuje, że została ona podjęta poza granicami niniejszej sprawy, wyznaczonej przedmiotem zaskarżenia. Nie sposób za podjęte w granicach jednej sprawy uznać zarówno decyzję nakazującą rozbiórkę obiektu budowlanego, jak i decyzję wydaną w postępowaniu rozgraniczeniowym. Inne są bowiem podstawy materialnoprawne tych rozstrzygnięć, jak i sam przedmiot postępowania.
W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa orzeczono, jak w sentencji postanowienia.