Uzasadnienie
Postanowieniem zawartym w punkcie II. wyroku z dnia 7 marca 2013 r. Sąd przyznał adwokatowi A. T. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, kwotę [...] zł (w tym [...] zł tytułem podatku od towarów i usług) na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1-3, § 3 ust. 1 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia prze Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Zażalenie na to postanowienie wniósł skarżący Z. C. reprezentowany przez adw. A. T., żądając jego zmiany poprzez przyznanie adwokatowi A. T. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w kwocie [...] zł (w tym [...] zł tytułem podatku od towarów i usług) oraz przyznanie adwokatowi A. T. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu kosztów postępowania zażaleniowego wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego w wysokości [...] zł ([...] VAT). Podkreślono, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia prze Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd uznał, że zażalenie strony skarżącej jest oczywiście uzasadnione. Zważywszy, iż w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – opłata adiacencka na kwotę [...] zł (por. decyzja Prezydenta Miasta P. z dnia [...] marca 2012 r. nr [...]) oczywistym jest, że w wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego ustanowionego z urzędu powinno zostać przyznane stosownie do przepisów art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1-3, § 3 ust. 1 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, a więc odpowiednio do wartości przedmiotu zaskarżenia. Rację zatem ma skarżący twierdząc, że wydając zaskarżone postanowienie Sąd błędnie zastosował przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenie, w miejsce powołanego wyżej § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) i § 6 pkt 4 rozporządzenia.
Przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia określa bowiem, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6, zaś w myśl § 6 pkt 4 rozporządzenia stawka minimalna wynosi przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 5.000 zł do 10.000 zł - 1.200 zł.
W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżonej postanowienie z dnia 7 marca 2013 r. (punkt I. sentencji postanowienia), zaś na art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1-3, § 3 ust. 1 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia prze Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu na nowo przyznał pełnomocnikowi skarżącego od Skarbu Państwa tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu kwotę określoną w punkcie II. sentencji postanowienia.
Zważywszy zaś, że zgodnie z art. 227 § 1 i 2 p.p.s.a. od zażaleń na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy, nie pobiera się opłat sądowych, Sąd na podstawie art. 225 p.p.s.a. zwrócił skarżącemu uiszczony przez niego, a nienależnie pobrany wpis od zażalenia w kwocie 100 zł (punkt III sentencji postanowienia).
Uwzględniając zaś treść przepisów art. 250 p.p.s.a. i § 2 ust. 1-3, § 3 ust. 1 i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia prze Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd przyznał adw. A. T. od Skarbu Państwa tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu zażaleniowym kwotę określoną w punkcie IV. sentencji postanowienia.
/-/ B. Drzazga