Uzasadnienie
Skarżący skutecznie złożyli skargę do Sądu na Uchwałę nr [...] Rady Gminy Kościan z dnia [...] 209 r. w sprawie ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu aktywizacji gospodarczej w części z prawem zabudowy mieszkaniowej w obrębie wsi N. i K.. Obok żądania uchylenia zaskarżonej uchwały skarżący złożyli wniosek, aby na podstawie art. 61 §3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wstrzymać w całości wykonanie zaskarżonej uchwały z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla nieruchomości skarżących.
Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd zważył co następuje.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej Ppsa) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W pierwszej kolejności zauważyć należy, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu wyżej wskazanego art. 61 § 3 Ppsa, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. W postanowieniu z dnia 25 maja 2009 r., II OZ 455/09, Lex 564242 Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, iż Plan zagospodarowania przestrzennego, co do zasady nie podlega wykonaniu. Określa on jedynie warunki zabudowy i zagospodarowania terenu na terytorium gminy, nie rodzi natomiast praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Ograniczenie takich praw może nastąpić dopiero w fazie realizacji inwestycji. Powyższe wymaga jednak odrębnych pozwoleń i decyzji, od których strona, która ma w tym interes prawny będzie mogła wnieść stosowne środki zaskarżenia (pod. postanowienie NSA z dnia 13 października 2008 r. II OZ 1187/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
W tym miejscu zauważyć należy, iż nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. W ocenie Sądu miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 Ppsa. Wydanie zaskarżonej uchwały nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Samo wydanie uchwały nie wywołuje żadnych skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej uchwały.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa Sąd orzekł jak w postanowieniu.
/-/ E.Brychcy br