Uzasadnienie
Skarżący pismem z dnia 11 lutego 2013r. złożyli wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu z dnia 31.10.2012r.
W uzasadnieniu nadmienili, że odpis wyroku wraz uzasadnieniem został odebrany przez praktykantkę w kancelarii, podczas nieobecności pełnomocnika. Osoba ta popełniła błąd ustawiając na datowniku datę o 5 dni późniejszą niż aktualna. Gdy odpis ten trafił do pełnomocnika w dniu 13 grudnia 2013r., zgodnie z widniejącą na nim datą odbioru uznał on, że został doręczony 12 grudnia 2012r. Do wniosku dołączono oświadczenie praktykantki. Zdaniem wnioskującego, na tym etapie przyjęcie daty odbioru korespondencji, przy zachowaniu należytej staranności było niemożliwe do zweryfikowania. Wina leżąca po stronie pracownika kancelarii nie może obciążać skarżących. Niedotrzymanie terminu nastąpiło bez winy skarżących.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 177§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270) skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydal zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Równocześnie, zgodnie z art. 86 § 1 powyższej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast zgodnie z art. 87 §1 ustawy procesowej pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2).
Zarówno w orzecznictwie, jak i w literaturze przedmiotu przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Przywrócenie uchybionego terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.
Mając powyższe na względzie należy wskazać, że skarżący nie uprawdopodobnił w przekonujący sposób, że niedochowanie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. Usprawiedliwieniem dla niedokonania czynności w terminie nie może być wskazywany błąd praktykantki. Powierzenie przez pełnomocnika czynności praktykantce powoduje, że nieprawidłowe wykonanie przez nią obowiązków obciąża osobę zlecającą czynności temu pracownikowi, w konsekwencji zaś winę za ten błąd ponosi także mocodawca. Tego rodzaju stanowisko należy uznać za ugruntowane w doktrynie i orzecznictwie. Właściwa organizacja wewnętrznej pracy w kancelarii jest traktowana jako dochowanie staranności warunkującej brak winy w uchybieniu terminu.
Mając powyższe na względzie Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
/-/ A. Łaskarzewska