Uzasadnienie
Skarżący A. G. wniósł o przyznanie prawa pomocy w całości. We wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu PPF wskazał, że wraz z żoną prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Posiadają nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha, dom – [...] m². Oświadczył, że wraz z żoną utrzymują się z emerytur w łącznej wysokości [...] zł. miesięcznie.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszych należności sądowych (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci).
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawcy pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w całości. Utrzymują się z żoną jedynie ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego w wysokości, która z trudem pozwala na zaspokojenie wszystkich podstawowych potrzeb koniecznego utrzymania. Wnioskodawca dysponuje majątkiem nieruchomym, który wykorzystuje na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych.
W tym stanie rzeczy przyjąć należy, że skarżący nie ma możliwości pokrycia kosztów sądowych niniejszego postępowania, chociażby w części.
Mając na uwadze wysokość rynkowego honorarium radcy prawnego, przedstawiona sytuacja finansowa wskazuje, że skarżący tym bardziej nie jest w stanie wygospodarować środków na zapłacenie wynagrodzenia tego profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Nadto, podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska