Uzasadnienie
Skarżący w piśmie z dnia 16 lipca 2010 r. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którą Wojewoda Wielkopolski utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] 2010 r. w przedmiocie ustalenia odszkodowania na rzecz Spółdzielni A za przejęcie na rzecz Gminy O. prawa własności działki nr [...], bliżej opisanej w decyzji, w kwocie [...] zł oraz z tytułu wygaszenia prawa użytkowania wieczystego działki nr [...], bliżej opisanej w decyzji, w kwocie [...] zł. Na uzasadnienie wniosku strona skarżąca podała, iż kwota odszkodowania ustalona przez Starostę, a podtrzymana przez Wojewodę, w sposób drastyczny odbiega od pierwotnej wyceny, zaś Gmina O. nie posiada na rok bieżący zabezpieczonych w tej wysokości środków finansowych; ze względu na zwiększone wydatki budżetowe nie ma możliwości wygospodarowania tej kwoty w bieżącym roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające udzielenie ochrony tymczasowej.
Co do przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że chodzi o szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (post. NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W ocenie Sądu strona skarżąca w żaden sposób nie wykazała we wniosku, by wykonanie zaskarżonej decyzji wiązało się z wyrządzeniem Gminie znacznej szkody lub mogło spowodować trudne do odwrócenia skutki. Samo tylko lakoniczne powołanie się na niezabezpieczenie odpowiednich środków budżecie Gminy, jak i bliżej nieokreślone zwiększone wydatki budżetowe nie stanowi podstawy do uznania, że z wykonaniem zaskarżonej decyzji rzeczywiście wiąże się niebezpieczeństwo wyrządzenia Gminie kwalifikowanej postaci szkody lub innych ciężkich skutków (trudno odwracalnych czy też nieodwracalnych).
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
/-/ B. Drzazga