Uzasadnienie
syqn. akt II SA/Po 545/26
Pismem z dnia 12 czerwca 2026 r. D. K. reprezentowana przez adwokata (dalej jako: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na podstawie art. 154 §1 p.p.s.a. skargę domagając się:
- 1) stwierdzenia, że Starosta nie wykonał prawomocnego Naczelnego
Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2026 roku, sygn. akt III OSK 2739/24;
- 2) wymierzenia Staroście grzywny na podstawie art. 154 6 P.p.s.a.;
- 3) zasadzenia od organu kosztów postępowania sądowego;
- 4) stwierdzenia, że czynności podjęte przez Starostę nie stanowią wykonania wyroku w rozumieniu art. 154 P.p.s.a.;
- 5) przeprowadzenia wnioskowanych dowodów.
W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej odrzucenie wskazując, że prawo przewiduje możliwość wniesienia skargi w sytuacji niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.; dalej jako: "P.p.s.a.") w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny (§ 1). Grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (§ 6). Uwzględniając skargę sąd może przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (§ 7).
Przepisy postępowania przed sądami administracyjnymi przewidują możliwości zaskarżenia niewykonania wyroku jedynie w zakresie przewidzianym w treści przywołanego art. 154 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie D. K. złożyła skargę na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2026 r., sygn. akt III OSK 2739/24, którym;
1) uchylono wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 lipca 2024 roku, sygn. akt II SA/Po 793/23 oddalający skargę D. K. na czynność Starosty z dnia 23 października 2023 r. w przedmiocie naboru na wolne stanowisko urzędnicze, a także uchylono zaskarżony akt Starosty z dnia 23 października 2023 r. w przedmiocie naboru na wolne stanowisko urzędnicze, 2) zasądzono od Starosty na rzecz D. K. kwotę 1137 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W tak określonych okolicznościach sprawy skarga D. K. nie dotyczy sprawy z zakresu bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez Starostę. W konsekwencji nie została spełniona jedna z przesłanek wskazanych w art. 154 § 1 P.p.s.a. W rezultacie przedmiotowa skarga pozostaje niedopuszczalna.
Reasumując, wniesienie skargi do sądu administracyjnego na niewykonanie wyroku, który nie dotyczył uwzględnienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu administracji publicznej skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd jako niedopuszczalnej, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono w pkt II sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.