Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 11 grudnia 2014r. oddalił skargę A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został skarżącemu doręczony w dniu 30 stycznia 2015r.
Na skutek wniosku skarżącego o przyznanie pełnomocnika z urzędu referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu postanowieniem z 4 marca 2015r. ustanowił dla skarżącego adwokata, którego w osobie adw. K C. wyznaczyła Okręgowa Rada Adwokacja.
Wojewódzki Sąd Administracyjny pismem z 7 maja 2015r. powiadomił pełnomocnika o wyznaczeniu oraz o stanie sprawy. Zawiadomienie pełnomocnik odebrał osobiście w dniu 27 maja 2015r.
W dniu 08 czerwca 2015r. pełnomocnik skarżącego nadał na poczcie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną od powyższego wyroku Sądu. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik potwierdził, że w dniu 27 maja 2015r. otrzymał zawiadomienie z Sądu o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego w przedmiotowej sprawie. Argumentował, że dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez skarżącego. Uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez winy pełnomocnika z urzędu. Wskazał, że w dniu 28 maja 2015r. zapoznał się z aktami sprawy, albowiem w tym dniu miał realną możliwość dokonania tej czynności i 8 czerwca 2015r. sporządził i wniósł skargę kasacyjną. Z uwagi na obciążenie obowiązkami służbowymi wykonywanymi w ramach jednoosobowej kancelarii oraz konieczność przeanalizowania sprawy na podstawie dokumentacji sądowej i akt administracyjnych nie miał możliwości sporządzenia skargi kasacyjnej wcześniej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej należy odrzucić.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.).
Jak wynika z praktyki orzeczniczej sądów administracyjnych w przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu po upływie terminu na wniesienie środka zaskarżenia, pełnomocnik ten wraz z tym środkiem zobowiązany jest złożyć wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Przy czym powszechnie przyjmuje się, że przyczyna uchybienia terminu, o której mowa w powołanym wyżej przepisie ustaje w momencie, gdy pełnomocnik ma pełną możliwość działania w sprawie. Stanowisko takie Naczelny Sąd Administracyjny zajmował wielokrotnie, m.in. w orzeczeniach sygn. akt I OZ 865/05 z 2.09.2005 r., II OZ 623/06 z 23.06.2006 r., I OZ 497/08 z 3.07.2008 r., I OZ 818/08 z 30.10.2008 r.
W niniejszej sprawie, z pisma pełnomocnika wynika, że w dniu 28 maja 2015r. zapoznał się z aktami sprawy, zatem najpóźniej od tego dnia miał realną możliwość działania w imieniu skarżącego. Zatem 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej należy liczyć od 28 maja 2015r. Upłynął on w dniu 04 czerwca 2015r. Wniosek tymczasem, pełnomocnik nadał w urzędzie pocztowym dopiero 08 czerwca 2015r., zatem po upływie 7-dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu (art. 87 §1 p.p.s.a.).
Skoro zatem już w dniu 28 maja 2015 r. pełnomocnik mógł podjąć stosowne działania w sprawie niniejszej to wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożony w dniu 08 czerwca 2015 r. został wniesiony z przekroczeniem ustawowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Wniosek ten polega zatem odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. jako spóźniony.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a orzekł, jak w postanowieniu.
/-/ E.Brychcy