Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 listopada 2017 roku starszy referendarz sądowy umorzył postępowanie w przedmiocie zwolnienia W. G. od kosztów sądowych i ustanowił dla niego adwokata.
Pismem z dnia 30 stycznia 2018 roku Okręgowa Rada Adwokacka w P. poinformowała, że wyznaczyła adwokata P. S. jako pełnomocnika skarżącego z urzędu.
Pismem z dnia 3 kwietnia 2018 roku adwokata P. S. uzupełnił wniesioną skargę oraz wniósł o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej według norm przepisanych.
Wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił przedmiotową skargę.
Postanowieniem z dnia 22 maja 2018r. Starszy Referendarz Sądowy przyznał adwokatowi P. S. od Skarbu Państwa opłatę w wysokości [...] zł podwyższoną o kwotę podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu przed sądem pierwszej instancji.
A. P. Szmidt pismem z 19 czerwca 2019r. sporządził skargę kasacyjną z wnioskiem o koszty. NSA wyrokiem z dnia 7 grudnia 2018r. na posiedzeniu niejawnym oddalił skargę kasacyjną. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia za czynności w postępowaniu kasacyjnym pozostawił do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu.
Postanowieniem z dnia 20 marca 2019 r. sygn. akt II SA/PO 473/17 Starszy Referendarz Sądowy przyznał adwokatowi P. S. od Skarbu Państwa opłatę w wysokości [...] zł (, podwyższoną o kwotę podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu przed sadem pierwszej instancji.
Pismem procesowym z dnia 25 marca 2019 r. (wpływ do Sądu 27 marca 2019 r.) pełnomocnik wniósł o przyznanie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu przed sądem drugiej instancji. Adwokat wskazał, że w dniu 19 czerwca 2018 r. wniósł skargę kasacyjną od wyroku WSA w Poznaniu z dnia 19 kwietnia 2018 r. NSA w Warszawie wyrokiem z dnia 7 grudnia 2018 r. sygn. I OSK 2725/18 oddalił skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
W ocenie Sądu sprzeciw- tak Sąd potraktował pismo procesowe z dnia 25 marca 2019 r. (k. 163-164) - zasługiwał na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r., poz. 1302, powoływanej dalej jako p.p.s.a.) rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 250 § 1 P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Wyznaczony w sprawie pełnomocnik udzielił W. G. pomocy prawnej zarówno przed Sądem I jak i II instancji. Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik skarżącego uzupełnił skargę W. G., złożył wniosek o uzasadnienie wyroku a następnie sporządził skargę kasacyjną (k. 116-122).
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j.Dz. U. z 2019 roku, poz. 18), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 roku.
Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 rozporządzenia z 2016 roku opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: pkt 1) w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – opłatę obliczoną na podstawie § 8, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł, c) w innej sprawie – 240 zł.
Stosownie zaś do § 21 ust. 2 lit. b) rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia opłatę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 22 maja 2018r. pełnomocnik otrzymał wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną przed sądem I instancji. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 marca 2019r. ponownie otrzymał wynagrodzenie za pomoc prawną przed sadem I instancji zamiast za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.
Mając to na uwadze należało przyznać pełnomocnikowi skarżącego koszty świadczonej pomocy prawnej za II zamiast ponownie za I instancję.
W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. w zw. z § 21 ust. 2 lit. b w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.