Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 listopada 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu po rozpoznaniu wniosku T. F. przyznał mu prawo pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika – adwokata.
W skierowanym do Sądu piśmie z dnia 6 grudnia 2010 r. (uzupełnionym pismem z dnia 27 grudnia 2010 r.) T.F. oświadczył, iż cofa swój wniosek z dnia 7 października 2010 r. o przyznanie prawa pomocy i wniósł o uchylenie postanowienia referendarza sądowego z dnia 12 listopada 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje.
Przepis art. 263 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a) przewiduje możliwość cofnięcia przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny przyznanego stronie prawa pomocy. O cofnięciu sąd orzeka postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym.
Z kolei zgodnie z art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Zdaniem Sądu przepis ten należy interpretować szeroko, nie ograniczając pojęcia "okoliczności" wyłącznie do oceny sytuacji majątkowej strony (por. postanowienie Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 26 marca 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 1366/09).
Ponadto Sąd podziela pogląd, iż strona zawsze może zrzec się przyznanego jej prawa pomocy a zatem złożyć wniosek o cofniecie przyznanego uprawnienia (por. Tadeusz Woś, Hanna Knysiak-Molczyk oraz Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Warszawa 2005, str. 636).
W rozpatrywanej sprawie skarżący złożył oświadczenie o rezygnacji z przyznanego mu przez Sąd profesjonalnego pełnomocnika a zatem można mówić o zmianie okoliczności w rozumieniu art. 249 p.p.s.a, bowiem podstawową przesłanką przyznania prawa pomocy jest wniosek strony i nie może ono nastąpić z urzędu.
W tym stanie sprawy, na podstawie art. 263 w zw. z art. 249 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/T. Świstak