Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] marca 2011 r. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącej w dniu 1 grudnia 2011 r. (k. 88).
W dniu 29 grudnia 2011 r. skarżąca skierowała do tutejszego Sądu samodzielnie sporządzoną skargę kasacyjną od wyżej opisanego wyroku (k. 89-93). Tożsamą skargę kasacyjną skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (k. 113-118), który przekazał skargę tutejszemu Sądowi w pismem z dnia 4 stycznia 2012 r. (k. 112). Natomiast wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącej w dniu 2 stycznia 2012 r. skierował do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (k. 93-110).
Na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 30 stycznia 2012 r. oświadczył, iż nie jest w stanie udzielić odpowiedzi czy skarżąca podtrzymuje samodzielnie wniesioną skargę kasacyjną, czy też ją cofa (k. 130-132). Z kolei skarżąca w piśmie z dnia 23 lutego 2012 r. oświadczyła, iż podtrzymuje skargę kasacyjną z dnia 29 grudnia 2012 r.(142-144).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie ma zastosowania, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona stosownie do wymogu cytowanego wyżej przepisu przez radcę prawnego lub adwokata, ale przez skarżącego, pomimo, że nie jest on żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę, jeżeli nie ma ona kwalifikacji wymienionych w art. 175 §1 powyższej ustawy, nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu, ale brakiem uzasadniającym odrzucenie skargi kasacyjnej (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1997 r. I CZ 23/97 OSNC 1997/6-7/77; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawn. 2004/5/202 - dostępne w centralnej bazie orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Dodatkowo należy wyjaśnić skarżącej, że w sytuacji gdy pełnomocnik ustanowiony na zasadzie przyznanego stronie prawa pomocy sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, to postępowanie w tej sprawie kończy się, a przyznane prawo pomocy ulega skonsumowaniu. Ponadto działanie sądu w przedmiocie prawa pomocy sprowadza się do przyznania stronie, po pozytywnym rozpatrzeniu jej wniosku, prawa pomocy, natomiast konkretny pełnomocnik wyznaczany jest na wniosek sądu przez właściwy okręgowy organ korporacji prawniczej (m.in. okręgową radę adwokacką, radę okręgowej izby radców prawnych), o czym stanowi art. 253 p.p.s.a. Przyznane stronie prawo pomocy w tym zakresie, jak wcześniej wspomniano, zostało już skonsumowane (por. postanowienie NSA z dnia 22 kwietnia 2005 r. sygn. akt II OZ 262/05 - dostępne w bazie orzeczeń jw.).
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 178 p.p.s.a. odrzucił jako niedopuszczalną skargę kasacyjną wniesioną samodzielnie przez Marię Barańską.
/-/ Maria Kwiecińska