Uzasadnienie
Skarżącemu J. H. przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym. Okręgowa Rada Adwokacka w P. w dniu 5 sierpnia 2016 r. wyznaczyła adw, M. B. pełnomocnikiem skarżącego z urzędu. Adw, M. B. pismem z dnia 30 sierpnia 2016 r. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie ze skargi wniesionej osobiście przez J. H. na decyzję Inne z dnia [...] kwietnia 2016 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji udzielającej pozwolenia wodnoprawnego wyrokiem z dnia 2 grudnia 2016 r. oddalił skargę.
W wyroku tym Sąd nie umieścił rozstrzygnięcia w przedmiocie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.
Wnioskiem złożonym w dniu 5 grudnia 2016 r., pełnomocnik skarżącego zwrócił się na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a. o uzupełnienie wyroku poprzez przyznanie mu wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o uzupełnienie wyroku nie zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku się nie doręcza stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przy czym w myśl § 2 art. 157 P.p.s.a. wniosek o uzupełnienie wyroku, co do kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym.
Jednocześnie zauważyć należy, iż stosownie do treści art. 209 P.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Stosownie natomiast do regulacji art. 250 P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków (§ 1), przy czym w uzasadnionych przypadkach, sąd może obniżyć wynagrodzenie, o którym mowa w § 1 (§ 2).
W niniejszej sprawie nie zapadło orzeczenie uwzględniające skargę, ani tez żadne z orzeczeń, o których mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a., co oznacza, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika wyznaczonego pełnomocnikiem z urzędu nie było obligatoryjnym elementem wyroku, to jest takim orzeczeniem, które według przepisów ustawy Sąd powinien był zamieścić z urzędu.
Powyższe oznacza, iż brak jest przesłanek dla uzupełnienie wyroku z dnia 2 grudnia 2016 r. w zakresie wskazanym we wniosku pełnomocnika skarżącego, albowiem Sąd orzekł o całości skargi i nie pominął żadnego orzeczenia jakie winien był zamieścić w wyroku z urzędu.
Jak wskazuje się bowiem w utrwalonym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przepisy art. 209 i 210 P.p.s.a. mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania pomiędzy stronami. Natomiast wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 P.p.s.a.), przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 P.p.s.a. (patrz wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2015 r., sygn. I OSK 2521/13, z dnia 7 sierpnia 2012 r., sygn. II OSK 858/11 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
/-/ T. Świstak