Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 września 2018 roku pełnomocnik I. C.-T., wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia 4 października 2018 roku I. C.-T. została wezwana do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma.
Pismem z dnia 5 października 2018 roku I. C.-T. wraz z jej pełnomocnikiem F. T. wnieśli o "rezygnację z prawa pomocy".
Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2018 r., poz. 1302), dalej jako "P.p.s.a.", jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W rozpoznawanym przypadku wnioskodawczyni rezygnuje z możliwości ubiegania się o pomoc finansową ze strony państwa w postępowaniu sądowoadaministracyjnym przez co niecelowe staje się merytoryczne rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Pismo z dnia [...] roku zawierające "rezygnację z prawa pomocy" należy w istocie uznać za żądanie odpowiadające cofnięciu wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wobec cofnięcia złożonego wcześniej wniosku o przyznanie prawa pomocy postępowanie w tym przedmiocie podlega umorzeniu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w zw. z art. 249 a P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.
/-/ R. Talaga