Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzki ego Sądu Administracyjnego w Poznaniu ustanowił dla skarżącego K. B. adwokata.
Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2012 r. Sąd odrzucił skargę K. B. jako spóźnioną. Odpis tego postanowienia doręczony został skarżącemu i organowi w dniu 20 kwietnia 2012 r.
W dniu 7 maja 2012 r. Sąd zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Poznaniu o wyznaczenie dla skarżącego adwokata z urzędu. W dniu 11 maja 2012 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Poznaniu poinformowała Sąd, że adwokatem z urzędu dla skarżącego K. B. została wyznaczona adw. A. M.. Sąd pismem z dnia 14 maja 2012 r. zawiadomił adw. A. M., że została wyznaczona pełnomocnikiem skarżącego z urzędu. Jednocześnie Sąd poinformował pełnomocnika skarżącego, że w dniu 12 kwietnia 29012 r. Sąd wydał postanowienie o odrzuceniu skargi, zaś odpis tego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 20 kwietnia 2012 r. Informacja powyższa dotarła do pełnomocnika skarżącego w dniu 17 maja 2012 r.
W dniu 24 maja 2012 r., a wiec przed upływem 7-dniowego terminu określonego w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., pełnomocnik skarżącego złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Podniosła, iż uchybienie przez skarżącego terminu do złożenia skargi nastąpiło bez jego winy. Wskazała, że termin do wniesienia skargi upływał z dniem 8 lutego 2012 r. W dniu 6 lutego 2012 r. K. B. nadał skargę za pośrednictwem niepublicznego operatora pocztowego "A. sp. z o.o.", korzystając w tym celu z usługi "listu poleconego ekspresowego". Zgodnie z informacją, jaką uzyskać można na stronie internetowej firmy "A. sp. z o.o." usługa ta polega na przyjęciu, przemieszczeniu i doręczeniu przesyłki listowej w sposób zabezpieczający ją przed utratą, ubytkiem zawartości lub uszkodzeniem, przy czym deklarowany czas dostarczenia adresatowi przesyłki listowej rejestrowanej wynosi 2 dni od dnia jej nadania.
W związku z tym K. B. nadając skargę w dniu 6 lutego 2012 r. działał w usprawiedliwionym zaufaniu do podmiotu, który profesjonalnie zajmuje się dostarczaniem korespondencji i miał prawo przypuszczać, mając na względzie, że nadanie przesyłki nastąpiło w P. oddalonym od siedziby organu w P. o ok. 20 km, że skarga zostanie dostarczona organowi w deklarowanym przez operatora 2-dniowym terminie, to jest najpóźniej 8 lutego 2012 r., co oznaczałoby wniesienie skargi w terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a. W związku z powyższym zdaniem pełnomocnika skarżącego złożenie skargi po terminie nastąpiło bez winy skarżącego. Zachował on najwyższą staranność, powierzając doręczenie skargi podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą w zakresie doręczania przesyłek pocztowych – w zaufaniu do deklarowanych przez przedsiębiorcę terminów doręczeń.
Zgodnie z art. 86 i 87 p.p.s.a. uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:
- 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu,
- 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu,
- 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin,
- 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu,
- 5) powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego.
W ocenie Sądu we wniosku o przywrócenie terminu nie uprawdopodobniono okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu. Wyjaśnić należy, iż kryterium braku winy polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (J. P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006r., s. 226). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 2.10.2002r., V SA 793/02, M. Pr. 2002, nr 23, s. 1059).
Wskazana we wniosku okoliczność wniesienia skargi za pośrednictwem prywatnego operatora pocztowego "A." sp. z o.o., który spóźnił się z jej doręczeniem Sądowi nie świadczy o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Należy mieć na uwadze, że przepis art. 83 § 3 p.p.s.a. jasno stanowi, że oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Tak więc skarżący nie korzystając z usług doręczenia przesyłki ze skargą przez polski urząd pocztowy – Pocztę Polską S.A., ani nie składając skargi bezpośrednio w siedzibie Sądu, działał na własne ryzyko.
Tym samym nie można uznać, że skarżący decydując się na doręczenie przesyłki zawierającej skargę przez operatora prywatnego przeniósł niejako na niego ryzyko związane z terminowym doręczeniem przesyłki. Z wniosku o przywrócenie terminu nie wynika, by skarżący nie miał obiektywnie możliwości skorzystania z usług polskiego urzędu pocztowego, a jedynie, że wybrał usługi innego operatora. Mając zatem na względzie, iż przepis art. 83 § 3 p.p.s.a. jasno określa, że złożenie pisma jedynie w polskim urzędzie pocztowym (publicznym) wywołuje skutek wniesienia do sądu, nie ma powodów, by uznać, że złożenie skargi u operatora innego niż polski urząd pocztowy można było kwalifikować jako niezawinione przez skarżącego.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
/-/ W. Batorowicz