Uzasadnienie
Skarżąca G.L. wniosła o przyznanie prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w osobie P. G. We wniosku o prawo pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca oświadczyła, że samodzielnie prowadzi swoje gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku nieruchomego, wartościowych ruchomości czy oszczędności. Podała, że mieszka w mieszkaniu służbowym o powierzchni [...] m². Wnioskodawczyni oświadczyła, że nie posiada żadnych dochodów, pożycza pieniądze na swoje utrzymanie oraz wskazała, że ma zaległości w bieżących płatnościach. Do wniosku o prawo pomocy wnioskodawczyni załączyła kopię zaświadczenia o pobycie w szpitalu.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszych nawet kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącej pozwala na przyznanie prawa pomocy w całości. Znajduje się bowiem w trudnej sytuacji finansowej. Sądowi z urzędu wiadomo, że wnioskodawczyni głównie utrzymuje się z pomocy społecznej. Nadto z akt sądowych wynika, że ma problemy ze zdrowiem. Ograniczone są zatem jej możliwości zarobkowania.
Wnioskodawczyni nie dysponuje także wartościowym majątkiem ruchomym, czy nieruchomościami, by móc uzyskać dodatkowe dochody celem wsparcia domowego budżetu.
W tym stanie rzeczy należało przyznać prawo pomocy w całości.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 146 §1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska