Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając w dniu [...] listopada 2015r. odwołania M. L. od pisma Z-cy Naczelnika Wydziału Geodezji, Kartografii, Katastru i Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Powiatowego z dnia [...] września 2015r. Nr [...] – na podstawie art. 17 pkt 1, art. 127 § 2 i art. 134 kodeksu postępowania administracyjnego - postanawiało stwierdzić niedopuszczalność odwołania.
W uzasadnieniu podano, że M. L. pismem z dnia 7 września 2015r. wystąpiła do Kolegium Odwoławczego o przeprowadzenie kontroli i ustalenie wielkości gruntu wykorzystywanego przez Powiatowy Zarząd Dróg na chodnik i pas ochronny na działce nr [...] położonej w K. przy ul. S. Pismo to zgodnie z właściwością zostało przekazane do Starosty. W piśmie z dnia [...] września 2015r. organ I instancji udzielił wyjaśnień, że nieruchomość, oznaczona jako działka nr [...], której użytkownikiem wieczystym jest M. L. przylega do drogi krajowej Nr 11, której zarządcą jest Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad, a w związku z tym o uregulowanie stanu prawnego należy wystąpić do zarządcy drogi krajowej.
Odwołanie od pisma złożyła M. L. podając, że wnosi o wskazanie na jakiej podstawie i jakiej wielkości działka o numerze [...] położona w K. została oddana w użytkowanie przez Starostwo Powiatowe wykorzystywany jako chodnik przez Powiatowy Zarząd Dróg bez zgody.
Organ odwoławczy argumentował, że zaskarżone pismo ma wyłącznie informacyjny charakter i nie nosi cech decyzji kreślonej w przepisach art. 107 kodeksu postępowania administracyjnego, jak również cech postanowienia, na które przysługiwałoby zażalenie. W związku z tym pismo to jest niezaskarżalne w administracyjnym toku instancji.
Jednocześnie Kolegium wyjaśnia, że do rozstrzygania sporów dotyczących naruszenia posiadania (zajęcie cudzej nieruchomości) właściwe są sądy powszechne.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie złożyła M. L. domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i przekazana sprawy do ponownego rozpoznania przez organ drugiej instancji i zwrot kosztów postępowania. Skarżąca podała w uzasadnieniu skargi gdyż wnosi o podanie przez Starostwo Powiatowe wielkości gruntu wykorzystywanego od 2005 r. przez Powiatowy Zarząd Dróg na chodnik i pas ochronny na działce nr [...] w K. gdyż niezbędne to jest dla uregulowania stanu prawnego niezgodnego z zapisem geodezyjnym, także niezgodności za ustalona opłatą za użytkowanie wieczyste.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o oddalenie skargi podtrzymując swoja argumentację
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest niezasadna, a skarżone postanowienie wydane zostało w oparciu o obowiązujące przepisy.
Na wstępie należy przypomnieć, że skarżone postanowienie zostało wydane w związku z odwołaniem M. L. od pisma z dnia [...] września 2015 r. sporządzonego przez Zastępcę Naczelnika Wydziału Geodezji Kartografii, Katastru i Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Powiatowego, którym odpowiedziano na wniosek z dnia 07.09.2015 r. W treści pisma podano, że działka nr [...], której użytkownikiem wieczystym jest skarżąca składa się między innymi dz. nr [...], przylegająca bezpośrednio do Pani działki. Jest to droga krajowa Nr 11, której zarządcą jest Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad ul. S. Przedmiotowy chodnik leży w pasie drogi krajowej. Ponieważ GDDKiA zarządza drogami krajowymi w imieniu Skarbu Państwa, dlatego też w przypadku zajęcia cudzej nieruchomości (całości lub części) pod drogę krajową obowiązek uregulowania stanu prawnego odnośnie tej nieruchomości należy do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad.
W związku z tym, z wnioskiem o uregulowanie kwestii, którą podnosi Pani we wniosku z dnia 07.09.2015 r. należy wystąpić do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w P. ul. S. Art. 127. § 1.i § 2 kodeksu postępowania administracyjnego stanowi, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji.
Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Organ Odwoławczy prawidłowo na podstawie art. 134 kpa stwierdził niedopuszczalność odwołania skarżącej od pisma Starostwa Powiatowego z [...].09.2015 r.
Powołany art. 134 k.p.a. stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Cytowany przepis nakłada na organy administracji obowiązek przeprowadzenia kontroli wniesionego środka odwoławczego pod względem formalnym, tj. sprawdzenia, czy środek zaskarżenia jest dopuszczalny i czy został złożony w przepisanym prawem terminie. Wniesienie odwołania, w sytuacji, gdy stronie postępowania nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, skutkuje bowiem wydaniem postanowienia o niedopuszczalności odwołania.
W ocenie Sądu orzekającego pismo z dnia [...]09.2015 r., nie jest decyzją administracyjną. Zgodnie z art. 104 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Niewątpliwie cytowany przepis wyraża domniemanie załatwienia sprawy w drodze decyzji. Organy administracji załatwiają sprawę przez wydanie decyzji, o których mowa w art. 104 k.p.a., ale tylko w sprawach indywidualnych należących do właściwości tych organów (art. 1 § 1 pkt 1 k.p.a.). Oznacza to, że forma działania organów ma wynikać z prawa materialnego. Rozstrzygnięcie sprawy w formie decyzji administracyjnej powinno zatem wprost wynikać z przepisów materialnego prawa administracyjnego. Stwierdzenie zawarte w art. 104 k.p.a., że załatwienie sprawy następuje przez wydanie decyzji, odnosi się więc tylko do sytuacji, gdy z mocy przepisów prawa materialnego lub innych przepisów prawa, wynika upoważnienie do załatwienia sprawy w tej właśnie formie.
W przeciwnym razie, miałoby miejsce bezzasadne i niezgodne z ustawą poszerzenie zakresu reglamentacji administracyjnej. Organy administracji publicznej, zgodnie z ogólną zasadą legalizmu, określoną w art. 7 Konstytucji RP oraz w art. 6 i 7 k.p.a., działają na podstawie i w granicach prawa (tak NSA w wyroku z dnia 10 lipca 2915 r., sygn. akt II GSK 1560/14, CBOSA).
Przyznać należy, że wyrażany jest pogląd, iż pisma zawierające rozstrzygnięcia w sprawie załatwianej w drodze decyzji są decyzjami, pomimo nieposiadania w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 k.p.a., jeśli tylko zawierają minimum elementów niezbędnych dla zakwalifikowania ich jako decyzje. Do takich elementów należy zaliczyć: oznaczenie organu administracji państwowej wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji. Jednocześnie jednak, nazwanie czynności organu administracyjnego decyzją, nie wystarcza samo w sobie do zakwalifikowania tej czynności do kategorii decyzji w rozumieniu art. 104 k.p.a., jeżeli tak nazwana czynność nie będzie stanowić władczego i jednostronnego rozstrzygnięcia o prawach lub obowiązkach indywidualnych jednostki (por. J. Borkowski, B. Adamiak, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2010, s. 254). Bezsprzecznie - to treść, a nie forma, przesądza o tym, czy dany akt jest decyzją administracyjną.
Jeżeli więc określona sprawa podlega załatwieniu w drodze decyzji, to za decyzję należy uznać pismo organu rozstrzygającego tę sprawę zawierające, co najmniej oznaczenie tego organu, oznaczenie adresata aktu, rozstrzygnięcie w sprawie oraz podpis upoważnionego pracownika organu, gdyż wówczas spełnia ono podstawowe, niezbędne warunki decyzji wymienione w art. § 1 k.p.a
W ocenie Sądu, pismo Starostwa Powiatowego z dnia [...]09 2015 r. nie jest decyzją administracyjną.
Jak wynika z jego treści, ma ono wyłącznie charakter informacyjny. Organ poinformował w nim jedynie skarżącego, że do działki o numerze [...] przylega działka o numerze [...], że jest to droga krajowa nr 11 i wskazał zarządcę.
Pismo to nie zawiera żadnego władczego rozstrzygnięcia o prawach lub obowiązkach strony.
Jak wyjaśniono powyżej od pisma wyjaśniającego nie przysługuje możliwość wniesienia odwołania dlatego postanowienie SKO stwierdzające niedopuszczalność odwołania jest prawidłowe.
Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002 prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 poz. 718) orzekł jak sentencji wyroku.