Uzasadnienie
Skarżąca M. H. dołączyła do skargi, jaką wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W formularzu PPF o prawo pomocy podała, że utrzymuje się z renty rodzinnej oraz dodatku pielęgnacyjnego w łącznej kwocie [...]zł. Nie stać jej na wynajęcie pełnomocnika. Jest osobą w starszym wieku i inwalidką I grupy. Oświadczyła, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Posiada dom mieszkalny o powierzchni [...] m² o wartości około [...]zł w K. Nie posiada żadnych innych nieruchomości, czy wartościowych ruchomości, ani oszczędności. Skarżąca wyszczególniła roczne wydatki: energia elektryczna [...] zł., gaz [...]zł, woda i kanalizacja [...] zł, wywóz nieczystości [...] zł, podatek od nieruchomości [...] zł., telefon [...] zł, leki [...]zł., łącznie [...]zł, co daje około [...]zł miesięcznie.
Z uwagi na fakt, że wniosek o prawo pomocy na urzędowym formularzu był niepełny, co do sytuacji finansowej i rodzinnej skarżąca została wezwana, w oparciu o przepis art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369, dalej "P.p.s.a.") do osobistego uzupełniania wniosku poprzez przedłożenie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych.
W odpowiedzi skarżąca podała, że mieszka sama, jedynym dochodem jest renta rodzinna wraz z dodatkiem w kwocie [...]zł netto miesięcznie. Oświadczyła, że nie posiada rachunku bankowego, żadnych lokat terminowych i nie ma zajęć komorniczych. Nie ma też żadnych kredytów i pożyczek, nie dzierżawi i nie wynajmuje żadnych nieruchomości, nie prowadzi działalności gospodarczej, nie posiada żadnego samochodu. Powtórzyła, że roczne koszty utrzymania to około [...]zł, co daje około [...] zł miesięcznie. Na potwierdzenie powyższych okoliczności skarżąca przedłożyła kserokopie dokumentacji źródłowej.
Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej "P.p.s.a.") strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącej pozwala na przyznanie jej prawa pomocy w całości. Prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i utrzymuje się jedynie ze świadczenia z ubezpieczenia społecznego w minimalnej wysokości [...]zł netto miesięcznie. Wykazała, że wysokość uzyskiwanych przychodów pozwala tylko na pokrycie podstawowych kosztów koniecznego utrzymania. Płaci swoje zobowiązania w terminie i nie zaciąga pożyczek, ani kredytów. Posiadany majątek nieruchomy przeznacza na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych. Z uwagi na wiek i stan zdrowia nie ma możliwości dodatkowego zarobkowania. Przedstawiona przez skarżącą sytuacja finansowa wskazuje, więc że nie ma możliwości wygospodarowania jakichkolwiek dodatkowych środków na pokrycie kosztów sądowych oraz wolnorynkowego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Przyznać zatem należało prawo pomocy w całości.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska