Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] marca 2005r. (k. 20 akt administracyjnych) A. G. wniósł o wydanie decyzji w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie częściowe budynku mieszkalnego położonego w L. przy ul. [...].
W protokole z przeprowadzonej [...] kwietnia 2005r. kontroli zakończonej budowy obiektu budowlanego (k. 24 akt administracyjnych) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego polegającego na zmianie charakterystycznych parametrów technicznych w zakresie zwiększenia kąta nachylenia dachu nad częścią mieszkalną z 30 stopni na 33 stopnie i zmiany wysokości kalenicy z poziomu + 7,70 m od poziomu posadzki parteru na poziom + 8,45 m od poziomu posadzki parteru.
Decyzją z dnia [...]. nr [...] (k. 30 akt administracyjnych) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 59 ust. 5 w zw. z art. 55 pkt 3 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (j.t. Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej kpa) odmówił wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce Br ewid. [...] w miejscowości L. przy ul. [...]. Uzasadniając organ podkreślił, że ponad wszelką wątpliwość E. i A. G. w sposób istotny odstąpili od zatwierdzonego projektu, co uniemożliwiło zastosowanie przepisu określonego w art. 57 ust. 2 Prawa budowlanego. Omawianą sytuację reguluje art. 36a ust. 5 pkt 1 Prawa budowlanego i aby zmiany wykonanych robót doprowadzić do stanu zgodnego z prawem, koniecznym będzie przeprowadzenie postępowania naprawczego w oparciu o art. 51 Prawa budowlanego.
W przewidzianym ustawą terminie skarżący wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji, żądając wydania decyzji zezwalającej na użytkowanie przedmiotowego obiektu budowlanego. Skarżący podniósł, że zmiany zostały naniesione w projekcie inwestycji przez kierownika budowy już w sierpniu 1999r. w trakcie wykonywania kolejnego etapu budowy.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżona decyzję.
Uzasadniając wskazano, iż stwierdzono istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego, dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę (art. 36a Prawa budowlanego). Organ odwoławczy podzielił w całości stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W skardze do sądu administracyjnego A. G. zarzucił naruszenie art. 36z Prawa budowlanego poprzez nieuwzględnienie, iż zmiany w projekcie dotyczące wysokości kalenicy zostały zamieszczone przez projektanta oraz, że sporządzono protokół, który [...] października 1999r. został dostarczony do PINB. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania oraz o przesłuchanie świadka.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest uzasadniona.
Poza sporem pozostaje, że inwestor dokonał odstępstw od wymogów decyzji o pozwoleniu na budowę polegających na zwiększeniu kubatury obiektu, zwiększeniu kąta nachylenia dachu nad częścią mieszkalną i zmianie wysokości kalenicy. Przedmiotem sporu jest prawidłowość oceny dokonanych przez inwestora odstępstw jako "odstępstw istotnych".
Kwestia, czy dokonane odstępstwa od ustaleń pozwolenia na budowę mają charakter istotny, jest kwestią doniosłą w postępowaniu o pozwoleniu na użytkowanie. W ustalonym stanie faktycznym organ odwoławczy słusznie rozważył definicję pojęcia "istotnego odstąpienia" od zatwierdzonego projektu budowlanego w rozumieniu art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego.
Ocena, czy nastąpiło istotne odstąpienie od warunków udzielonego pozwolenia na budowę pozostawiona jest uznaniu administracyjnemu, a jedyne kryterium takiej oceny stanowią wymogi zawarte w decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu. Są to w zasadzie jaskrawe odstępstwa od warunków pozwolenia na budowę, a kwestia czy takie odstępstwo zachodzi, może być badana tylko na tle konkretnej sprawy.
W niniejszej sprawie zmiany wykraczają poza ustalenia pozwolenia na budowę, a polegające na zmianie parametrów technicznych w zakresie zwiększenia kubatury obiektu i zmianie geometrii dachu uznać należało za istotne odstąpienie od projektu. Świadczy o tym ingerencja w bryłę budowli, a nie jedynie zmiany o charakterze estetycznym, czy funkcjonalnym (por./ wyrok WSA z dnia 20 lipca 2005r. sygn. akt VII SA/Wa 1507/04). Analiza i wnioski organu II instancji w tym zakresie są prawidłowe.
Nie ma racji skarżący twierdząc, iż złożony przez niego w dniu [...] października 1999r. w PINB protokół dotyczący zmian, co do wysokości kalenicy, wobec braku odpowiedzi organu w terminie 14 dni, wywołał skutki w postaci milczącej zgody organu na uznanie planowanego odstępstwa za nieistotne na podstawie art. 36a pkt 4 Prawa budowlanego. Wskazywany przepis obowiązywał bowiem w okresie od 11 lipca 2003r. do 26 września 2005r. wprowadzony ustawa z 11 lipca 2003r. (Dz.U. Nr 80, poz. 718), a uchylony ustawą z 28 lipca 2005r. (Dz.U. Nr 163, poz. 1364) i brak było podstaw do przyjęcia przez skarżącego, że wywoła określone skutki w roku 1999.
Dodatkowo podkreślić należy, że nawet gdyby przyjąć odmienny od wywiedzionego przez organ II instancji pogląd, tj. uznać, że dokonane odstępstwa od projektu mają charakter nieistotnych, to na podstawie art. 36a pkt 5 Prawa budowlanego są one tego rodzaju, że wymagają uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Dotyczą bowiem geometrii dachu i kubatury budynku.
W tych warunkach pozwolenie na użytkowanie nie mogło być wydane (art. 59 pkt 5 Prawa budowlanego).
Odnosząc się do wniosku skarżącego w sprawie przesłuchania świadka należy wyjaśnić, że sąd administracyjny orzeka na podstawie materiału faktycznego i dowodowego sprawy zebranego w postępowaniu przed organami administracji. W postępowaniu przed sądem administracyjnym postępowanie dowodowe może być prowadzone jako postępowanie uzupełniające, ograniczone do dowodu z dokumentów (art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm). W rozpoznawanej sprawie nie stwierdzono naruszenia w tym zakresie dyrektyw kodeksu postępowania administracyjnego, w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.
/-/ W.Batorowicz /-/ B.Kamieńska /-/ E.Podrazik
Mark