Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 listopada 2011 r. referendarz sądowy ustanowił T. R. adwokata z urzędu, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu, na pełnomocnika T. R. została wyznaczona adwokat A. P., wykonująca zawód w Kancelarii Adwokackiej w [...], przy ulicy [...] p.[...].
W dniu 26 stycznia 2012 r. do protokołu rozprawy odbywającej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu, na której zapadł wyrok o oddaleniu skargi, pełnomocnik skarżącego wniosła o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego z urzędu, oświadczając, że nie zostały one w ogóle uiszczone. Następnie, pismem procesowym z dnia 5 kwietnia 2012 r. sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od zapadłego w sprawie wyroku z dnia 26 stycznia 2012 r., w której również zwróciła się o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu, według norm przepisanych. Oświadczyła ponadto, że koszty te nie zostały w żadnym zakresie opłacone.
Na skutek wniosku adwokat A. P. z dnia 15 listopada 2012 r., skierowanego do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie, o wyznaczenie pełnomocnika z innej miejscowości, wyznaczony do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym został adwokat J. G. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik adwokat J. G., zapewnił zastępstwo procesowe przez udzielenie substytucji adwokatowi M. Ł., który stawił się na rozprawie przed Sądem II instancji, w dniu 7 grudnia 2012 r. O powyższym świadczy zapis w protokole z rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 7 grudnia 2012 r. (sygn. akt I OSK 1242/12), którego odpis znajduje się w aktach niniejszej sprawy (por. k- 78 akt sądowych).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje:
Przepis art. 250 P.p.s.a. regulując kwestie związane z wynagradzaniem zawodowych pełnomocników ustanowionych w ramach przyznanego prawa pomocy, odsyła jednocześnie do odrębnych przepisów, wśród których znajdują się m.in. przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – zwanego dalej: "rozporządzeniem".
Z powyższego rozporządzenia wynika, że przyznanie adwokatowi wynagrodzenia oraz zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy następuje na jego wniosek, który powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części (§ 20 rozporządzenia).
Oświadczenie takiej treści zostało złożone przez pełnomocnika na rozprawie w dniu 26 stycznia 2012 r. i piśmie procesowym z dnia 5 kwietnia 2012 r., a zatem została spełniona przesłanka warunkująca dalsze rozpoznanie złożonego wniosku.
Referendarz zważył więc, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 19 rozporządzenia, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 rozporządzenia i niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Na gruncie rozpoznawanej sprawy uwzględnieniu podlega wniosek adwokat A. P. o wynagrodzenie w zakresie zastępstwa prawnego w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu oraz za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego - w łącznej kwocie 360 zł. Stosownie bowiem do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi I instancji 240 zł. Zgodnie natomiast z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Stawka minimalna stanowiąca podstawę obliczenia wysokości wynagrodzenia adwokata ustanowionego z urzędu wynosi 240 złotych, zatem w rozpoznawanej sprawie wynagrodzenie adwokata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, to kwota 120 złotych.
Powyższe wynagrodzenie, stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, należało powiększyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług (co wynika z art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. z 2011r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.). Wyliczony zatem w ten sposób należny podatek VAT wyniósł 82,80 zł. Referendarz nie przyznał adwokatowi zwrotu niezbędnych wydatków, albowiem pełnomocnik nie wykazał ich poniesienia.
W tym stanie rzeczy, wobec poprawnego wniosku, zawierającego stosownie do § 20 przywołanego wyżej rozporządzenia, oświadczenie o nieopłaceniu kosztów, należało postanowić o przyznaniu pełnomocnikowi wynagrodzenia, co też referendarz orzekł, jak w sentencji.