Uzasadnienie
Postanowieniem z 28 września 2026 r. sygn. akt II SPP/Ol 96/26 tutejszy Sąd utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wobec prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy, na mocy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 28 września 2026 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia należnego w sprawie wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie do wykonania tego zarządzenia skarżący nie uiścił jednak należnego wpisu od skargi. Złożył natomiast pismo procesowe z 6 października 2026 r., w którym oświadczył, że nie uchyla się od wykonania wezwania lecz nie jest w stanie uiścić wpisu bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Wskazał przy tym, że nie został wezwany do uzupełnienia materiału w trybie art. 255 p.p.s.a., a brak określonych danych został potraktowany jako przeszkoda do przyznania mu prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem skuteczności wniesienia tego środka prawnego. Stosownie bowiem do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Takie wezwanie zostało doręczone skarżącemu 6 października 2026 r. (k. 37). Pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach prawnych zaniedbania nałożonemu obowiązkowi, w zakreślonym terminie nie został jednak uiszczony należny w sprawie wpis, co na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. skutkuje odrzuceniem skargi.
Natomiast oświadczenia skarżącego zawarte w piśmie procesowym z 6 października 2026 r. stanowią nieuprawniona polemikę z prawomocnym postanowieniem Sądu dotyczącym odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.