Uzasadnienie
Postanowieniem z 11 maja 2005 r., sygn. akt II SA/Ol 191/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę D. J. (dalej: "skarżąca") o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 26 lutego 2004 r., sygn. akt 2 I SA 603/03, oddalającym skargę na decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że nie zaistniała podnoszona przez skarżącą przesłanka do wznowienia postępowania z art. 273 § 2 p.p.s.a., gdyż powołane środki dowodowe nie zostały wykryte po prawomocnym zakończeniu postępowania, ale skarżąca była w ich posiadaniu od 25 lutego 2002 r. Skarga nie została oparta na żadnych innych ustawowych podstawach wznowienia postępowania. W związku z tym podlegała odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a.
Pismem z 8 lipca 2026 r. skarżąca wniosła o wznowienie postępowania sygn. akt II SA/Ol 191/05 zakończonego postanowieniem z dnia 11 maja 2005 r. Oświadczyła, że jej stan zdrowia nie polepszył się, a wręcz uległ pogorszeniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "p.p.s.a.") można żądać wznowienia postępowania sądowego, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Podstawy wznowienia postępowania zostały określone w art. 271 – 274 p.p.s.a. W myśl art. 279 p.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.
Art. 278 p.p.s.a. zaś stanowi, że po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możliwości działania lub nie była należycie reprezentowana. Termin przewidziany w wyżej wymienionym przepisie jest terminem materialnym i nie podlega przywróceniu. Biegnie niezależnie od terminów wniesienia skargi o wznowienie postępowania przewidzianych w art. 272 § 2 i art. 277 p.p.s.a. W związku z tym w literaturze przedmiotu, jak i judykaturze utrwalił się pogląd, że skarga o wznowienie postępowania wniesiona po upływie terminu przewidzianego w art. 278 p.p.s.a podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym, bez konieczności badania merytorycznej zasadności wskazanych w niej podstaw (A. Kabat (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, komentarz LEX 2013, por. też wyrok NSA z 8 maja 2015 r., sygn. akt II OSK 1011/15, publ. w CBOSA).
W rozpoznawanej sprawie pięcioletni okres, o jakim mowa w art. 278 p.p.s.a., upłynął w dniu 14 czerwca 2010 r. Przyjąć zatem należy, że skarżąca wniosła skargę o wznowienie po upływie ww. terminu. Zaznaczyć należy, że z woli ustawodawcy, termin przewidziany w art. 278 p.p.s.a. nie obowiązuje, jeżeli podstawą wznowienia postępowania jest pozbawienie strony możności działania lub brak należytej reprezentacji. W niniejszej sprawie skarżąca nie podnosiła w ogóle takich okoliczności. Z akt sprawy wynika, że w postępowaniu przed WSA w Olsztynie strona nie była pozbawiona możności działania, gdyż skutecznie doręczane były jej zawiadomienia i postanowienie, w odpowiedzi na które skarżąca przedkładała pisma.
Niezależnie od powyższego, wbrew wymogom art. 279 p.p.s.a., skarżąca nie podała żadnej podstawy wznowienia i jej uzasadnienia.
Z podanych przyczyn skarga o wznowienie postępowania sądowego podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci.