Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2011r. (sygn. akt II SA/Ol 354/11) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uwzględnił skargę Z. G. i uchylił postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" roku nr "[...]" oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", wstrzymujące prowadzenie robót budowlanych.
W sentencji tego rozstrzygnięcia Sąd nie wypowiedział się w kwestii zgłoszonego przez skarżącą, pismem z dnia 20 czerwca 2011r. (karta 29 akt), zwrotu poniesionych kosztów postępowania związanych ze sprawą.
W dniu 18 sierpnia 2011r. doręczono skarżącej odpis wyroku z uzasadnieniem.
Wnioskiem z dnia 22 sierpnia 2011r. skarżąca wystąpiła o uzupełnienie wskazanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie o rozstrzygnięcie co do kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: ustawą ppsa, strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był umieścić z urzędu. Zgodnie z § 2 wniosek o uzupełnienie wyroku, co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym, a stosownie do § 3 orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów.
W myśl art. 200 ustawy ppsa, w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie z art. 209 tej ustawy wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż skarżąca złożyła stosowny wniosek o zasądzenie na jej rzecz poniesionych kosztów postępowania.
Skoro zatem została uwzględniona skarga strony na postanowienie organu oraz został złożony wniosek o przyznanie zwrotu poniesionych kosztów postępowania sądowego, to Sąd winien w tym przedmiocie wypowiedzieć się w sentencji wydanego wyroku. Ponieważ zapadły wyrok z 4 sierpnia 2011r. nie zawiera takiego rozstrzygnięcia, zasadne jest orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania, stosownie do art. 157 § 2 i 3 ustawy ppsa. w postanowieniu o uzupełnieniu wyroku, gdyż uzupełnienie dotyczy zwrotu kosztów.
Do niezbędnych kosztów postępowania, po myśli art. 205 p.p.s.a., prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdu i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata lub radcy prawnego. Ponadto zgodnie z § 2 powołanego przepisu do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Jak wynika z akt sprawy koszty sądowe poniesione w niniejszej sprawie przez skarżącą obejmują wpis od skargi w kwocie 200 zł. Skarżąca nie korzystała bowiem z pomocy profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym albo adwokatem, nie zgłaszała też innych wydatków związanych z tym postępowaniem.
W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.