Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi M. i R. G. złożyli wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych. Oświadczyli, iż: łączny dochód ich 2-osobowego gospodarstwa domowego z tytułu świadczeń emerytalnych i rentowych wynosi 1524,90 zł miesięcznie; prócz wyżywienia (332 zł) konieczne wydatki pochłaniają 1039 zł (332 zł żywność, 105 zł prąd, 128 zł woda, 180 zł gaz, 136,50 zł wywóz nieczystości, 132,85 zł kredyt na kocioł grzewczy, 100 zł środki higieny, 257 zł lekarstwa); jedyny ich majątek stanowi mieszkanie "180 m2 dla 3 rodzin" oraz nieruchomość rolna, na którą składa się "2,37,41 ha zdewastowane przez ścieki z "[...]" - bez możliwości sprzedaży i użytkowania") i ½ budynku mieszkalnego.
Skarżący podali, iż nieodwracalną dewastację stwierdzili biegli sądowi w sprawie o sygn. akt I C "[...]". Z tego powodu nie ma możliwości sprzedaży ani użytkowania gospodarstwa rolnego, gmina zaś odmawia jego wykupu.
Tożsama sytuacja bytowa skarżących w kontekście konsekwencji, jakie w zakresie kosztów postępowania niesie za sobą ich współuczestnictwo materialne w sprawie, uzasadnia łączne rozpoznanie ich wniosków o przyznanie prawa pomocy.
Należy wskazać, iż analizowana sytuacja nie uległa istotnej zmianie od czasu zwolnienia M. i R. G. od kosztów sądowych w sprawie sądowo-administracyjnej o sygnaturze akt "[...]". W aktach tych znajduje się decyzja o przyznaniu im specjalnego zasiłku celowego, z uzasadnienia której wynika, iż wywiad środowiskowy potwierdził okoliczności powoływane w ich poprzednim wniosku o przyznanie prawa pomocy. Stwierdzono w niej, iż posiadany dochód w wysokości 1444,63 zł nie wystarcza na zaspokojenie niezbędnych potrzeb.
Zasadne jest zatem sformułowanie wniosku, iż bez uszczerbku w wydatkach na zaspokojenie tych potrzeb, skarżący nie są w stanie ponieść kosztów sądowych.
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), wykazanie przez stronę, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, skutkuje przyznaniem jej prawa pomocy w zakresie częściowym. Ponieważ w zakresie tym mieści się zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 § 1 pkt 3 w/w ustawy), wniosek skarżących podlega uwzględnieniu.
Wobec powyższego postanowiono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 w/w ustawy.