Uzasadnienie
Decyzją z 19 marca 2026 r. Dyrektor Schroniska dla Zwierząt w O. (dalej jako: Dyrektor Schroniska lub organ), na podstawie w zw. art. 16 oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępnie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, z 2025 r. poz. 1844; dalej u.d.i.p.), odmówiła udostępnienia informacji publicznej na wniosek E.S. (dalej jako: skarżąca lub wnioskodawczyni) z 12 stycznia 2026 r.
W uzasadnieniu decyzji podano, że wnioskodawczyni w dniu 12 stycznia 2026 r. nadesłała dwa wnioski o udostępnienie informacji publicznej o tożsamej treści, żądając udostępnienia pełnego wykazu zwierząt w Schronisku dla Zwierząt w O., którego prowadzenie jest wymagane dla podmiotu na mocy § 6 obowiązującego rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju wsi z dnia 20 stycznia 2022 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt, za okres 1 stycznia 2025 r. - 31 grudnia 2025 r. Podała, że udostępniona treść wykazu ma uwzględniać wszystkie zwierzęta przyjęte do schroniska w tym okresie, jak i zwierzęta już przebywające w schronisku w tym okresie, bez wykluczania części zwierząt ze względu na gatunek, wiek, lub rodzaj wewnętrznych rejestrów prowadzonych przez podmiot. Wskazano, że 15 stycznia 2026 r. organ powiadomił skarżącą, że wyznacza dzień 27 lutego 2026 r. jako termin odpowiedzi na wnioski o udostępnienie informacji publicznej z 31 grudnia 2025 r., z 2 stycznia 2026 r., 7 stycznia 2026 r., 8 stycznia 2026 r., z 12 stycznia 2026 r., 13 stycznia 2026 r. ze względu na zakres wnioskowanego materiału, który wymaga wydobycia danych również z zasobów archiwalnych jednostki.
Ustalono, że wnioskodawczyni zażądała informacji bardzo obszernej, obejmującej całą działalność schroniska w danym obszarze z okresu od 1 stycznia do 31 grudnia 2025 r. Organ uznał zatem, że wnioskowana informacja ma charakter informacji przetworzonej i pismem z 27 lutego 2026 r. wezwał skarżącą do wykazania, że uzyskanie informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Podniesiono, że w piśmie z 6 marca 2026 r. wnioskodawczyni oświadczyła, że transparentność wykonywania zadań publicznych przez podmioty działające w imieniu jednostek samorządu terytorialnego stanowi jedno z podstawowych elementów prawa do informacji publicznej, a dostęp do dokumentacji obrazującej realizację ustawowych obowiązków wobec zwierząt pozostających pod opieką schroniska pozostaje w szczególnie istotnym interesie publicznym. Organ podał, że spełnienie żądania wnioskodawczyni polegałoby na udostępnieniu, za wskazany okres 597 rekordów, które należałoby przekształcić usuwając czipy zwierząt, dane osobowe osób adoptujących zwierzęta oraz dane medyczne.
Zgodnie bowiem z § 6 ust. 5 obowiązującego rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 stycznia 2022 (Dz.U. 2022 poz. 175), podmiot zobowiązany udostępnia części wnioskowanego zakresu jedynie organom inspekcji weterynaryjnej do celów kontroli, co spowodowałoby konieczność dodatkowej selekcji wnioskowanego wykazu. Wskazano, że ilość rekordów do zanonimizowania (usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) i dokonania innych czynności technicznych to 296 rekordów dotyczących psów i 301 dotyczących kotów. Zatem zobowiązanie organu do udzielenia żądanej informacji w praktyce mogłoby doprowadzić do czasowego paraliżu funkcjonowania organu mając na uwadze, że Schronisko dla Zwierząt jest niewielką, pod względem osobowym, jednostką organizacyjną Gminy. Udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej wymaga bowiem podjęcia przez organ zobowiązany do udostępnienia informacji, złożonych i czasochłonnych czynności.
Fakt udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej musi być poprzedzony procesem analizy brzmienia informacji, nacechowanym zaangażowaniem połączonym z wkładem w pozyskanie tej informacji środków osobowych, co mogłoby negatywnie wpłynąć na realizację ustawowych zadań nałożonych na zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej. Przygotowanie odpowiedzi na potrzeby wnioskodawczyni świadczy zatem - w ocenie organu - o kwalifikacji tej informacji jako informacji przetworzonej. Na potwierdzenie swojego stanowiska organ przytoczył orzeczenia sądów administracyjnych. Podniesiono, że wnioskodawczyni zarówno w treści swojego wniosku, jak i w odpowiedzi na wezwanie do wskazania istotnego interesu publicznego, w żaden sposób nie wskazała, ani nie uprawdopodobniła, że pozyskanie wnioskowanych danych może mieć szczególne znaczenie, czy to z punktu widzenia efektywności funkcjonowania organu, czy też dla dobra ogółu.
Podała jedynie, że informacje te umożliwią społeczną kontrolę prawidłowości wykonywania tych obowiązków, w szczególności w zakresie zapewnienia zwierzętom właściwych warunków bytowych oraz przestrzegania przepisów regulujących funkcjonowanie schronisk dla zwierząt. Wnioskodawczyni nie wyjaśniła jednak, w jaki sposób zamierza wykorzystać lub użyć uzyskane informacje dla ochrony interesu publicznego lub poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej. Z treści wniosku nie wynika również, aby wnioskodawczyni dysponowała swoimi własnymi, konkretnymi możliwościami, niedostępnymi dla każdego innego posiadacza informacji. Wnioskodawczyni nie określiła także, jaki jest związek jej subiektywnego spojrzenia z interesem publicznym rozumianym jako dobro ogółu. Podano, że organ dokonał także próby własnej oceny wystąpienia przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego. Organ uznał, że udostępnienie żądnego wykazu nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, a może służyć jedynie realizacji celów indywidualnych, niezwiązanych z poprawą funkcjonowania państwa, samorządu, wspólnot lokalnych itp.
Informacja taka nie jest ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, czy lepszej ochrony interesu publicznego. Wskazano, że brak jest jakiejkolwiek informacji, że żądane dane zostaną wykorzystane dla interesu publicznego. Wnioskodawczyni, występująca w przedmiotowej sprawie jako podmiot prywatny, zwróciła się o dane, które mają znaczenie jedynie dla niej. Nie reprezentuje ona bowiem ani żadnej grupy osób, ani jej status nie wskazuje na działanie w interesie społecznym (jak np. Rzecznik Praw Obywatelskich).
W skardze na powyższą decyzję skarżąca wniosła o uchylenie skarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania wedle norm przepisanych, zarzucając naruszenie:
- - art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez błędne przyjęcie, że wnioskowana informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej;
- - art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskiej i Politycznych oraz art. 10 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności poprzez nieudostępnienie informacji publicznej na wniosek, i tym samym naruszenie prawa człowieka do otrzymywania informacji.
W uzasadnieniu skargi zarzucono, że organ dokonał nieuprawnionej kwalifikacji żądanej informacji jako informacji przetworzonej, opierając się wyłącznie na liczbie rekordów, konieczności wykonania czynności technicznych, organizacyjnym nakładzie pracy. W ocenie skarżącej argumenty te nie odnoszą się do istoty pojęcia informacji przetworzonej. Podniosła, że obowiązek prowadzenia żądanego wykazu zwierząt oznacza, że informacja istnieje niezależnie od wniosku i nie zachodzi potrzeba tworzenia nowej informacji. Zatem brak jest podstaw do uznania jej za informację przetworzoną. Skarżąca wskazała, że anonimizacja nie stanowi przetworzenia informacji i organ błędnie utożsamia konieczność anonimizacji danych z przetworzeniem informacji. Zarzuciła, że w dokumentacji Schroniska dochodzi do zmian nazewnictwa pomieszczeń (m.in. zastępowanie oznaczeń typu "wiata zakaźna" oznaczeniami "pokój A", "pokój B"), te same zwierzęta są wykazywane w różnych okresach w odmiennie nazwanych lokalizacjach, istnieje ryzyko utrudniania identyfikacji rzeczywistego miejsca przetrzymywania zwierząt, istnieje ryzyko utrudniania przedstawicielom strony społecznej, w tym przedstawicielom organizacji samorządowych, których celem jest ochrona zwierząt - samej identyfikacji tożsamości zwierząt.
W tej sytuacji dostęp do pełnej ewidencji zwierząt stanowi podstawowy instrument kontroli społecznej prawidłowości działania organu. Podniesiono, że nawet przy przyjęciu, że żądana informacja ma charakter przetworzony, to w sprawie występuje szczególnie istotny interes publiczny, gdyż dotyczy ona realizacji przez jednostkę samorządu terytorialnego ustawowych obowiązków w zakresie ochrony zwierząt, gospodarowania środkami publicznymi przeznaczonymi na funkcjonowanie schroniska, zapewnienia zwierzętom właściwych warunków bytowych, transparentności działania podmiotu wykonującego zadania publiczne. Dostęp do tej informacji umożliwia realną, a nie iluzoryczną kontrolę działalności organu, jak również zaspokaja związane z nią podstawowe swobody obywatelskie, takie jak wolność wypowiedzi i prawo do informacji, do których na mocy prawa krajowego i aktów prawa Unii Europejskiej, mają prawo wszyscy mieszkańcy państw wspólnoty.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wskazano, że organ dokłada wszelkich starań aby informacje dotyczące działalności (zwierząt jakie są pod stałą opieką jednostki) były szeroko dostępne, transparentne. Widnieją one na stronie internetowej Schroniska; zamieszczane są tam informacje dotyczące zwierząt takie jak: gatunek, płeć, wielkość, szacowana data urodzenia, data dostarczenia do schroniska, numer rejestru oraz ich zdjęcia. Informacje powyższe są tożsame z informacjami umieszczonymi w wykazie zwierząt, wnioskowanym przez skarżącą.
Ponadto wyjaśniono, że w samym roku 2026 skarżąca otrzymała odpowiedzi na dziewięć wniosków o udostępnienie informacji publicznej, w których żądała udostepnienia: zestawień rozmieszczenia wszystkich zwierząt jakie znajdują się pod opieką Schroniska z podziałem na pomieszczenia, kojce i klatki oraz gatunki zwierząt na konkretne daty wskazane przez skarżącą, rejestru sterylizacji kotów wolnożyjących przeprowadzonych w schronisku - za rok 2025, rejestru kotów leczonych za 2025 r., danych dotyczących wprowadzonego ograniczenia wstępu do budynku kodami ("K.") oraz kocich wiat na terenie Schroniska, skanów kart ewidencyjnych zwierząt o konkretnie podanych numerach chipów, dokumentów dotyczących podziału i rodzaju pomieszczeń, wiat i wybiegów dla zwierząt wchodzących w skład strefy kwarantanny. Odnośnie do kwalifikacji informacji jako przetworzonej wyjaśniono, że Schronisko jest niewielką, pod względem osobowym, jednostką organizacyjną Gminy.
Zgodnie z Regulaminem organizacyjnym, tylko stanowisku specjalista ds. administracyjno biurowych przypisana jest obsługa dokumentacji zwierząt w Schronisku, a na uwagę zasługuje fakt, że jest to jedno z bardzo wielu zadań. Całość zadań biura przewyższa możliwości jednego pracownika i w związku z powyższym część zadań w wskazanego zakresu obecnie wykonuje behawiorysta-koordynator wolontariatu i Dyrektor. Przy czym Dyrektor jest również lekarzem weterynarii i bierze czynny udział w leczeniu zwierząt, czy zabiegach chirurgicznych oraz pełni zastępstwo w przypadku nieobecności któregoś z lekarzy weterynarii zatrudnionych w Schronisku. Poinformowano, że pod opieką jednostki jest w sposób ciągły około od 150 do 200 zwierząt, a jednostka przyjmuje nowe zwierzęta, obsługuje adopcje psów i kotów, prowadzi działania edukacyjne. Przygotowanie odpowiedzi zgodnie z wnioskiem skarżącej całkowicie wyłączyłoby zatem pracownika administracyjno-biurowego z bieżących czynności przez dłuższy okres i tym samym spowodowało czasowy paraliż funkcjonowania biura Schroniska.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej jako: p.p.s.a.) sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie jego wydania. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd ma obowiązek uwzględnienia skargi i wyeliminowania z obrotu prawnego aktu administracyjnego, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji według wskazanych wyżej kryteriów wykazała, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje to, że adresat wniosku tj. Dyrektor Schroniska dla Zwierząt jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., gdyż dysponuje majątkiem publicznym i wykonuje zadania publiczne. Nie budzi także wątpliwości okoliczność, że żądana informacja stanowi informację publiczną. Stosownie bowiem do art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. udostępnieniu podlegają między innymi informacje dotyczące działalności podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie wykonywania zadań publicznych i dysponowania majątkiem publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f, pkt 3 i pkt. 5 lit. c i h u.d.i.p.).
Przedmiotem sporu jest natomiast, to czy wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczy informacji przetworzonej, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. oraz to, czy skarżąca wykazała, aby uzyskanie żądanych danych miało szczególne znaczenie dla interesu publicznego.
W ocenie Sądu prawidłowa jest ocena organu, że żądana informacja stanowi informację przetworzoną. Skarżąca domaga się udostępnienia pełnego wykazu zwierząt w Schronisku dla Zwierząt, przy czym z treści wniosku wynika, że wykaz ten powinien zawierać: 1) opis zwierzęcia, w tym: a) gatunek, b) wiek oszacowany przez lekarza weterynarii lub technika weterynarii, c) wagę aktualizowaną co najmniej 2 razy w roku, d) płeć wraz z informacją o przeprowadzeniu kastracji, e) maść i znaki szczególne, f) oznakowanie, w tym numer ewidencyjny psa oraz numer wszczepionego transpondera, g) informację o kondycji zwierzęcia w dniu przyjęcia do schroniska;
- 2) datę przyjęcia zwierzęcia do schroniska oraz imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres osoby albo nazwę, siedzibę i adres podmiotu, które przekazały zwierzę do schroniska;
- 3) informacje o okresie kwarantanny zwierzęcia;
- 4) informacje dotyczące przeprowadzonych u zwierzęcia szczepień i zabiegów diagnostycznych, leczniczych i profilaktycznych, w tym dotyczących zwalczania pasożytów wewnętrznych i zewnętrznych;
- 5) datę kastracji zwierzęcia albo informację lekarza weterynarii o przeciwwskazaniach do wykonania takiego zabiegu;
- 6) datę opuszczenia schroniska przez zwierzę oraz imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres osoby albo nazwę, siedzibę i adres podmiotu, którym przekazano zwierzę;
- 7) datę śmierci zwierzęcia oraz nazwę, siedzibę i adres podmiotu, któremu przekazano zwłoki zwierzęcia;
- 8) fotografię przedstawiającą głowę, sylwetkę oraz cechy charakterystyczne zwierzęcia, wykonaną w sposób umożliwiający określenie wielkości zwierzęcia;
- 9) numer kojca, w którym przebywa zwierzę, aktualizowany po każdym przemieszczeniu zwierzęcia. Jak podano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji udzielenie żądanej informacji wymaga przejrzenia 597 rekordów, które należałoby przekształcić usuwając czipy zwierząt, dane osobowe osób adoptujących zwierzęta oraz dane medyczne. Biorąc pod uwagę okoliczność, że z informacji organu wynika, że w Schronisku jest zatrudniony tylko 1 pracownik obsługi administracyjno-biurowej, nie sposób zakwestionować twierdzenia organu, że konieczność przygotowania żądanych informacji zakłóci realizację ustawowych zadań nałożonych na Schronisko. Zatem słuszna jest ocena organu, że żądana informacja jest informacją przetworzoną. Żądana informacja może tak być zakwalifikowana ze względu na ilość informacji prostych, jakie należy pozyskać i przeanalizować celem udzielenia odpowiedzi na pytanie skarżącej. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest bowiem pogląd, zgodnie z którym z uwagi na pracochłonność realizacji wniosku, również suma informacji prostych może być traktowana jako informacja przetworzona (por. wyroki NSA: z 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14; z 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 863/14, z 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 792/11, dostępne w CBOSA). Również w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 marca 2018 r. (sygn. akt I OSK 1526/16, dostępny w CBOSA) wskazano, że suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, szerokiego zakresu wniosku powodującego konieczność przekształcenia (zanonimizowania) wielu dokumentów, co może zakłócić normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudnić wykonywanie przypisanych mu zadań, może być uznana za przetworzenie informacji prostych w rozumieniu art. 3 ust 1 pkt 1 u.d.i.p. (podobnie w wyroku NSA z 21 czerwca 2022 r., sygn. akt III OSK 5136/21 oraz w wyroku z 14 listopada 2024 r., sygn. akt III OSK 5506/21, dostępne w CBOSA).
W związku z tym Sąd podziela stanowisko organu, że wniosek dotyczył informacji przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a zatem, dla jej udzielenia, niezbędne jest wykazanie szczególnej istotności dla interesu publicznego. Przy czym należy zauważyć, że to wnioskodawca powinien wykazać, że istnieje przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego, czyli winien wskazać cel żądanej informacji i sposób jej wykorzystania, zaś organ winien ocenić, czy podany cel wykorzystania informacji przetworzonej ma szczególnie istotne znaczenie dla interesu publicznego.
Kryterium szczególnej istotności dla interesu publicznego jest nieostre i musi być rozpatrywane przez pryzmat każdej konkretnej sprawy. Nie ulega jednak wątpliwości, że pojęcie interesu publicznego obejmuje interes ogółu (określonej wspólnoty), a nie jedynie interesy indywidualne. Jak wskazano w wyroku NSA z 6 lutego 2015 r. (sygn. akt I OSK 583/14, dostępny w CBOSA) każde działanie w interesie ogółu jako określonej wspólnoty publicznoprawnej jest działaniem w interesie publicznym, a wobec tego działanie "szczególnie istotne" musi charakteryzować się dodatkową kwalifikacją z punktu widzenia interesu ogółu. Wyjątkowość tej kwalifikacji przejawia się w tym, iż dla udostępnienia informacji publicznej przetworzonej nie tylko nie jest wystarczające stwierdzenie, że udostępnienie to uzasadnione jest interesem publicznym bądź jest ono dla tego interesu istotne, lecz konieczne jest stwierdzenie, iż udostępnienie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (por. wyrok NSA z 12 czerwca 2014 r., sygn. akt I OSK 2721/13, dostępny w CBOSA).
Z kolei w wyroku NSA z 27 stycznia 2011 r. (sygn. akt I OSK 1870/10, dostępny w CBOSA) podano, że z brzmienia art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wynika, że nie wystarczy, aby uzyskanie informacji przetworzonej było istotne dla interesu publicznego, lecz ma być ono szczególnie istotne, co stanowi dodatkowy kwalifikator oceny, czy wnioskodawca ma prawo do jej uzyskania. W orzeczeniach NSA podnosi się także, że działanie danego wnioskodawcy nie tylko w interesie indywidualnym, lecz w interesie "ponadindywidualnym" nie jest samoistnie wystarczające dla przyjęcia "szczególnej istotności dla interesu publicznego" takiego działania. Z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wynika, że kategoria "szczególnej istotności" dla interesu publicznego kształtuje prawo indywidualnego podmiotu stojącego na zewnątrz wobec podmiotu zobowiązanego do udzielania informacji publicznej.
Należy w konsekwencji przyjąć, że kwalifikowana forma interesu publicznego – "szczególnie istotnego" - oznacza, że uzyskanie przez wnioskodawcę informacji przetworzonej przyczyni się do bardzo ważnych dla Państwa, czy społeczeństwa, działań i jest bardzo istotna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców (zob. wyroki NSA: z 17 października 2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05 oraz z 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10, dostępny w CBOSA). Jak wyjaśnił zaś Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 18 lipca 2018 r. (sygn. akt I OSK 2129/16, dostępny w CBOSA) dla dokonania prawidłowej oceny, czy udzielenie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego ma znaczenie nie tylko intencja wnioskodawcy i wskazany przez niego cel, lecz także istota i charakter żądanej informacji. W art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. chodzi m. in. o to czy uzyskanie danej informacji przetworzonej może mieć realne znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w konkretnej dziedzinie życia społecznego i wpływać na usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego danej społeczności.
Dla uzyskania informacji publicznej przetworzonej istotne jest nie tylko to, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców ale, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania państwa, np. usprawniałoby działanie jego organów (por. wyrok NSA z 27 stycznia 2011 r. sygn. akt I OSK 1870/10, wyrok WSA w Warszawie z 22 lutego 2006 r., II SA/Wa 1721/05, dostępne w CBOSA).
W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała, aby żądane przez nią informacje były szczególnie istotne dla interesu publicznego. Podała bowiem jedynie, że informacje te umożliwią społeczną kontrolę prawidłowości wykonywania obowiązków, w szczególności w zakresie zapewnienia zwierzętom właściwych warunków bytowych oraz przestrzegania przepisów regulujących funkcjonowanie schronisk dla zwierząt. Ponadto, zdaniem skarżącej, dostęp do dokumentacji obrazującej realizację ustawowych obowiązków wobec zwierząt pozostających pod opieką schroniska pozostaje w szczególnie istotnym interesie publicznym.
W związku z tym należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, że skarżąca nie wykazała, aby mogła wykorzystać żądane informacje dla dobra ogółu i szerszej grupy osób. Jak wskazano zaś wyżej, dla uzyskanie informacji publicznej przetworzonej istotne jest nie tylko to, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców ale, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania państwa, w tym wypadku funkcjonowania Schroniska. Skarżąca nie wskazała, w jaki sposób żądane dane mogłyby być w takim celu wykorzystane, podając jedynie, że pozwolą na społeczną kontrolę wykonywania zadań publicznych. Nie wyjaśniła jednak, czy jest członkiem jakieś organizacji, czy też jakiegoś innego forum, które miałoby realny wpływ na poprawę funkcjonowania Schroniska. Samo bowiem pozyskanie informacji, a nawet ich upublicznienie, nie skutkuje jeszcze usprawnieniem funkcjonowania podmiotów wykonujących zadania publiczne.
Podkreślić także należy, że wynikające z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP obywatelskie prawo do uzyskiwania informacji o działalności podmiotów realizujących zadania publiczne i dysponujących majątkiem publicznym nie ma charakteru bezwzględnego. Stosownie do art. 61 ust. 3 Konstytucji RP, ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Także przywołany w skardze art. 19 ust. 3 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych dopuszcza możliwość wprowadzenia ograniczeń prawa do informacji, które powinny być wyraźnie przewidziane przez ustawę i które są niezbędne w celu: a) poszanowania praw i dobrego imienia innych; b) ochrony bezpieczeństwa państwowego lub porządku publicznego albo zdrowia lub moralności publicznej.
Podobnie stanowi art. 10 ust. 2 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Skoro zatem ustawodawca zastrzegł, że dostęp do informacji przetworzonej wymaga wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, to nie można upatrywać istnienia takiego interesu ogólnie w prawie dostępu do informacji publicznej, wyartykułowanym w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Przepisy omawianej ustawy konkretyzują właśnie realizację zagwarantowanego w art. 61 Konstytucji RP prawa do otrzymywania informacji publicznej.
Słuszna jest zatem ocena organu, że żądana informacja ma charakter przetworzony w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. oraz, że skarżąca nie wykazała szczególnie istotnego interesu publicznego. W związku z tym prawidłowo organ odmówił udzielenia żądanej informacji w drodze decyzji administracyjnej.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., sąd oddalił skargę jako niezasadną.
Skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa można być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Zarówno skarżąca w swojej skardze, jak i organ w odpowiedzi na skargę wnieśli o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.