Uzasadnienie
Oddalając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przyznał radcy prawnemu M.S. wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu w kwocie 240 zł, powiększonej o należny podatek VAT.
Pełnomocnik złożyła skargę kasacyjną, w której zawarła wniosek o przyznanie jej kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Oświadczyła, iż nie zostały one zapłacone w całości ani w części.
Skarga kasacyjna została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 kwietnia 2018 r.
Podstawą rozpatrzenia wniosku jest art. 250 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.
- - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) stanowiący, iż wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715 ze zm.), koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego ustanowionego z urzędu. Opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy (§ 4 ust. 1). Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, następuje z uwzględnieniem kryteriów określonych ust. 2 pkt 1-4 (§ 4 ust. 2). Opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (§ 4 ust. 3).
Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia, opłata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przez radcę prawnego, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, wynosi 50% opłaty określonej w pkt 1, jednak nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie, z uwagi na jej przedmiot, zastosowanie ma opłata określona w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c, w wysokości 240 zł.
Mając na uwadze powyższe, nie stwierdzając zaistnienia podstawy podwyższenia wynagrodzenia, postanowiono przyznać wyznaczonemu radcy prawnemu wynagrodzenie w kwocie 120 zł (240 zł x 50%), powiększonej o należny podatek VAT.