Uzasadnienie
W dniu 18 lutego 2010 r. tutejszy Sąd wyrokiem oddalił skargę S. i Z. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego
W dniu 20 lutego 2010 r. skarżący wnieśli o doręczenie powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem.
W wykonaniu Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II wzywającego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł, skarżący Z. R. w dniu 26 lutego 2010 r. uiścił wymaganą opłatę kancelaryjną.
Tożsamo w dniu 1 marca 2010 r. uczyniła skarżąca S. R. uiszczając kwotę 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym na wniosek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej jako "ustawa" - opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi, a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
Stosownie do treści przepisu § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16. grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) opłata kancelaryjna przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie wynosi 100 zł. Zgodnie natomiast z przepisem art. 214 § 2 zd. 1 ustawy pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie.
W przedmiotowej sprawie skarżący mając wspólne uprawnienia i obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia uiścili opłatę kancelaryjną za odpis wyroku z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu dwukrotnie, w łącznej wysokości 200 zł. Tym samym należało uznać, iż strona skarżąca uiściła nienależną opłatę w kwocie 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym na wniosek, która zgodnie z przepisem § 2 ww. rozporządzenia w związku z art. 214 § 2 i art. 234 § 2 ustawy wynosi 100 zł.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisu art. 225 ustawy orzekł jak w postanowieniu.