Uzasadnienie
Skarżący H. i J. małżonkowie G. na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Skarżący do wniosku dołączyli potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, zaświadczenie z urzędu pracy, potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię potwierdzenia odbioru renty z miesiąca kwietnia bieżącego roku oraz decyzję ośrodka pomocy społecznej przyznającą zasiłek rodzinny na dziecko.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowana w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oparte są na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonych w zwrotach szacunkowych stanów faktycznych. Dlatego oceniając zasadność wniosku należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej realne, istniejące w chwili składania wniosku możliwości finansowe strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy.
Koszty sądowe w rozpoznawanej sprawie prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 500 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) i wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§ 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192).
Na podstawie oświadczeń skarżących i nadesłanych dokumentów źródłowych referendarz sądowy ustalił, że skarżący wraz z uczęszczającym do szkoły dzieckiem prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, zamieszkując w domu o powierzchni [...] m2. Skarżący wraz z dzieckiem utrzymują się z renty w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto, zasiłku rodzinnego na dziecko w kwocie [...] złotych oraz dochodów uzyskiwanych z prac dorywczych. Skarżąca jest osobom niepełnosprawną, bezrobotną, niepobierającą zasiłku dla osób bezrobotnych. Skarżący zaś jest osobom niezdolną do pracy. Łączne, wykazane przez skarżących, stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego wynoszą [...] złotych. Skarżący są właścicielami nieruchomości rolnej o powierzchni [...] ha.
Po poniesieniu wykazanych kosztów utrzymania koniecznego do dyspozycji skarżących i ich dziecka na pokrycie nie wymienionych kosztów utrzymania koniecznego jak np. kosztów wyżywienia pozostaje kwota [...] złotych. Porównanie wysokości tej kwoty do wysokości wpisu sądowego od wniesionej skargi dowodzi, że uiszczenie tego wpisu w całości realnie pozbawiłoby skarżących i ich dziecko środków utrzymania. Uiszczenie zaś części wpisu sądowego jak i pozostałych kosztów sądowych odbyć się może jedynie poprzez przeznaczenie na ten cel środków koniecznych na pokrycie innych niewymienionych a niezbędnych kosztów utrzymania jak np. kosztów wyżywienia. To zaś skutkować będzie uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego.
Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak w postanowieniu.