Uzasadnienie
P. J. reprezentowany przez opiekuna prawnego D. K. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 20 maja 2026 roku w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej.
Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z 5 sierpnia 2026 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone opiekunowi prawnemu skarżącego, 1 września 2026r.
Skarżący dotychczas nie uzupełnił braków skargi.
Pismem z 13 sierpnia 2026 r. cofnięto skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2026 r., poz. 143) – dalej: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w tym między innymi (gdy jest pierwszym pismem w sprawie) powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku (art. 46 § 2 p.p.s.a.).W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Wniesiona w tej sprawie skarga nie spełnia powyższych wymogów formalnych. Jak wynika z akt sądowych skarżący został wezwany do wskazania własnego numeru PESEL. Korespondencja została doręczona opiekunowi prawnemu skarżącego 1 września 2026 r. Zakreślony w wezwaniach termin do usunięcia braków skargi upłynął bezskutecznie. Wskazane braki skargi uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu, co skutkuje jej odrzuceniem. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Jednocześnie sąd wyjaśnia, że wobec nieuzupełnienia ww. braków, zaistnienie przesłanki do odrzucenia skargi wykluczało w niniejszej sprawie badanie dopuszczalności cofnięcia skargi (art. 60 p.p.s.a.). Merytoryczne rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Oznacza to, że strona może cofnąć skargę, jeżeli wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, tzn. skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jak stanowi natomiast art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego przyjąć należy, że cofnięcie skargi może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu.
Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
ds