Uzasadnienie
B.W. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 4 grudnia 2024 r., znak: 010070/680/9319575/2024 postępowanie: 505353043, w przedmiocie odmowy prawa do świadczenia wychowawczego.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł m.in. o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej i umorzenie postępowania, wskazując po pierwsze, że 27 stycznia 2026 r. Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie uchylił decyzję odmowną z 4 grudnia 2024 r. i przyznał skarżącemu prawo do świadczenia wychowawczego na dziecko A.W. (wcześniej A.L.) na okres od 1 października 2024 r. do 31 maja 2025 r.
Po drugie organ wyjaśnił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 26 lutego 2026 r., sygn. akt II SA/Łd 118/26, odrzucił skargę na tę samą decyzję ZUS z 4 grudnia 2024 r.
W piśmie z 7 lipca 2026 r. skarżący m.in. oświadczył, że jego intencją było zaskarżenie decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 4 grudnia 2026 r. odmawiającej przyznania świadczenia wychowawczego za okres świadczeniowy 2024/2025.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a." – skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżący zaskarżył do sądu administracyjnego decyzję mającą charakter pierwszoinstancyjny, od której, stosownie do art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691) przysługiwało skarżącemu prawo do wniesienia odwołania do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie, a jak wynika z akt sprawy z powyższego prawa skarżący skorzystał.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na decyzję z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z 4 grudnia 2024 r., znak: 010070/680/9319575/2024 postępowanie: 505353043, w przedmiocie odmowy prawa do świadczenia wychowawczego jest niedopuszczalna.
W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
IB