Uzasadnienie
9 maja 2025 r. skarżący wniósł skargę, w której zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy (k. 3).
Postanowieniem z 9 grudnia 2025 r. utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego o oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy (k. 35, sygn. akt II SPP/Kr 68/25).
Zarządzeniem z 12 grudnia 2025 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł (k. 15).
Postanowieniem z 17 marca 2026 r., sygn. akt III OZ 64/26, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na powyższe zarządzenie (k. 26).
Zarządzeniem z 24 marca 2026 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 34).
14 kwietnia 2026 r. skarżący w reakcji na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł o rozłożenie wpisu od skargi na 5 rat i wstrzymanie wykonania zarządzenia (k. 38). Pismo to zostało zarejestrowane jako ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z 10 lipca 2026 r. referendarz sądowy umorzył postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy (k. 20, sygn. akt II SPP/Kr 36/26).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Wpis od skargi nie został uiszczony do 21 kwietnia 2026 r. i dlatego skarga została odrzucona na zasadzie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "ppsa"). Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony po prawomocnym oddaleniu uprzednio złożonego wniosku w tym przedmiocie nie wpływa na bieg terminu do uiszczenia wpisu oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do wezwania we wskazanym terminie, nawet jeśli do jego złożenia doszło w terminie określonym w wezwaniu.
Należy jeszcze wyjaśnić dwie kwestie.
Po pierwsze, przepisy ppsa nie przewidują możliwości rozłożenia wpisu od skargi na raty ani odroczenia jego zapłaty. Art. 229 § 1 ppsa, na który mógłby powołać się skarżący, odnosi się do nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a tymczasem nieopłacony wpis od skargi nie jest nieuiszczoną należnością orzeczoną przez sąd (postanowienie NSA z 9 listopada 2005 r., sygn. akt II GZ 120/05).
Po drugie, wstrzymanie wykonania zarządzenia z 12 grudnia 2025 r. było możliwe do czasu rozstrzygnięcia zażalenia przez NSA (art. 196 w zw. z art. 198 ppsa), natomiast wstrzymanie wykonania zarządzenia z 24 marca 2026 r. nie jest w ogóle możliwe, skoro możliwość wstrzymania wykonania zarządzenia, w związku ze złożeniem zażalenia, istnieje jedynie wówczas, gdy przepis ustawy przewiduje dopuszczalność wniesienia zażalenia, zaś na zarządzenie z 24 marca 2026 r., które jedynie przypomina o konieczności wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie kosztów sądowych, zażalenie nie przysługuje (art. 194 w zw. z art. 196 w zw. z art. 198 ppsa).