Uzasadnienie
Skarżąca M. D. w swoim wniosku o przyznanie prawa pomocy oświadczyła, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe a jej miesięczny dochód wynosi 2560,54 zł. W skład jej majątku wchodzi dom o pow. 140 m2, budynek gospodarczy oraz nieruchomość rolna o pow. 0,16 ha. M. D. posiada także oszczędności w wysokości 16000 zł. We wniosku skarżąca obliczyła również swoje wydatki miesięczne, które w sumie wynoszą ok. 1760 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późń. zm.) przyznanie prawa pomocy jest możliwe wobec osoby, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (zakres całkowity) lub wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (zakres częściowy). Z przepisów tych wynika, że wnioskodawca powinien wykazać odpowiedni stan faktyczny, w którym nie mógłby on zapewnić sobie i rodzinie minimum warunków życiowych - socjalnych.
W analizowanej sprawie należy stwierdzić, że stałe dochody wnioskodawczyni nie są wysokie, ale jednak są ona znacznie wyższe od kwoty wymaganej jako wpis w sprawie z jej skargi, wynoszący 500 zł. Ponadto posiadanie przez M. D. domu jest argumentem przeciwko przyznaniu jej prawa pomocy. Dom ten może stanowić źródło dochodu oraz być zabezpieczeniem majątkowym. Takie samo zabezpieczenie stanowią oszczędności zgromadzona na lokacie bankowej i samochód.
W przedstawionej sytuacji należy uznać, że wnioskodawczyni nie wykazała, że poniesienia przez nią kosztów postępowania narazi ją na uszczerbek koniecznego utrzymania.
Z tych powodów postanowiono, jak w sentencji, na podstawie art. 260 w zw. z art. 245 § 1 i § 2 oraz art. 246 § 1 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.