Uzasadnienie
Wójt Gminy G. decyzją z dnia 31 października 2025 r. numer [...] odmówił nakazania na wniosek J. O. przywrócenia stanu poprzedniego oraz nakazania wykonania urządzeń zapobiegających szkodom na działce nr [...] w G., stanowiącej własność S. S. oraz nr [...] w G. stanowiącej własność P. R..
Po rozpatrzeniu odwołania J. O. od powyższej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie decyzją z dnia 9 lutego 2026 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2025 r. poz. 1691) – dalej "k.p.a.", art. 234 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2025 r. poz. 960 ze zm.) - dalej "pr.wod." oraz art. 2 i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r. poz. 570) i § 1 pkt 6 lit. c rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003r. w sprawie obszarów właściwości samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. z 2003r. nr 198, poz. 1925).
Uzasadniając to rozstrzygnięcie Kolegium przytoczyło treść art. 234 pr.wod. wskazując, że odnosi się on do takich sytuacji, gdy na skutek określonych zdarzeń nastąpiło naruszenie naturalnych stosunków wodnych, przy czym naruszenie to musi być tego rodzaju, że powoduje szkodę dla gruntów sąsiednich. Dokonanie zmiany stanu wody na gruncie, która nie oddziałuje szkodliwie na grunty sąsiednie wyklucza możliwość zastosowania przepisu art. 234 ust. 3 pr.wod., tj. wydania decyzji nakazującej właścicielowi gruntu przywrócenia stanu poprzedniego.
Organ I instancji wszczął postępowanie w przedmiocie naruszenia stanu wody na działkach nr [...] i [...] w G., ze szkodą dla działki nr [...], w następstwie wniosku J. O. z dnia 8 stycznia 2025 r. (właściciela działki nr [...]). Organ przeprowadził oględziny w dniu 6 marca 2025 r. podczas których ustalił, że na działce nr [...] została nawieziona ziemia, przez co jej poziom uległ podniesieniu o około 1,5m w stosunku do stanu pierwotnego i działki nr [...]. Właściciel działki nr [...] wykonał rów zabezpieczony betonowymi płytami ażurowymi. Dodatkowo wykonał odwodnienie działki. J. O. zeznał, że właściciel działki nr [...] zasypał ciek naturalny i przekierował wodę do rowu wyłożonego ażurowymi płytami. Jednak dotychczas nie stwierdził występowania szkód na swojej działce nr [...].
W piśmie z dnia 26 marca 2025 r. J. O. wyjaśnił, że stwierdzone działania powodują powstanie na jego działce "rezerwuaru wody" bo wody z części zlewni stoków spływają na jego działkę nr [...] i ją podtapiają. Podał, że woda stagnuje na działce i nie ma możliwości zebrania trawy rosnącej na działce, która jest cały czas podmokła.
W toku postępowania organ I instancji przeprowadził w dniu 13 czerwca 2025 r. rozprawę administracyjną z udziałem stron postępowania, które przedstawiły swoje stanowisko w sprawie.
W toku dalszego postępowania organ I instancji powołał biegłego z zakresu hydrologii i hydrogeologii. Biegły dokonał szczegółowej charakterystyki analizowanego terenu w zakresie istniejącego stanu faktycznego jak i analizy stanu pierwotnego.
W zakresie analizy zmian stanu wody na gruncie biegły ustalił, że w 2020 roku rozpoczęły się prace związane z niwelacją działki nr [...]. W ramach prac został podniesiony teren w południowej części tej nieruchomości, co wiązało się również z zasypaniem rowu zlokalizowanego wzdłuż drogi gminnej oraz skorygowaniem przebiegu rowu wzdłuż południowo-wschodniej granicy działki nr [...] (przesunięcie rowu z centrum działki nr [...] w kierunku granicy z działką nr [...]). Zasypanie rowu przyczyniło się do zwiększenia spływu wód z działki nr [...] w kierunku drogi gminnej, a do zmniejszenia w kierunku rowu na działce nr [...]. W dalszej kolejności wybudowano dwa budynki mieszkalne wraz z utwardzeniem terenu wokół nich, co przyczyniło się do zwiększenia spływu wód powierzchniowych. Wody opadowe z dachów budynków zostały odprowadzone do rowu zlokalizowanego na działce nr [...] (z odprowadzeniem na działkę nr [...]).
Należy zatem stwierdzić, że wzrost spływu wód w kierunku działki nr [...], związany z budową budynków mieszkalnych na działce nr [...], został zrównoważony odprowadzeniem części wód z tej nieruchomości w kierunku drogi gminnej. Wykonanie nasypu na działce nr [...] nie powoduje zwiększenia spływu wód w kierunku działki nr [...] ponieważ obie nieruchomości przedziela rów, do którego trafiają wody przypowierzchniowe gromadzące się w nasypie. W 2024 roku pogłębiono rów na działkach nr [...] i [...]. Przedmiotowe prace nie spowodowały zmian w zakresie kierunku i natężenia odprowadzania wód opadowych. Pogłębienie rowu przyczyniło się wyłącznie do odprowadzenia większej ilości wód przypowierzchniowych z obszaru bezpośrednio przylegającego do rowu zarówno od strony działek nr [...] i [...], jak i od działki nr [...]. Należy zatem zauważyć, że od okresu czasu uznanego za stan pierwotny, na działkach nr [...] i [...] nie doszło do żadnych istotnych zmian w zakresie spływu wód.
Na podstawie dokumentacji zgromadzonej przez Urząd Gminy G., spostrzeżeń z oględzin w terenie przeprowadzonych dnia 13 czerwca 2025 r. oraz informacji przekazanych wówczas przez strony postępowania administracyjnego biegły sformułował następujące wnioski:
- 1. Za stan pierwotny na terenie będącym przedmiotem niniejszej ekspertyzy należy uznać stosunki wodne panujące przed 2020 rokiem gdy wody opadowe z bocznej doliny spływały rowem poprzez działki nr [...] i [...] w kierunku rowu na działce nr [...] wzdłuż drogi gminnej, a następnie do potoku będącego lewostronnym dopływem rzeki Uszwica. W tym czasie działka nr [...] stanowiła teren zieleni pokryty trawą (nie było zabudowy). Na działce nr [...] wzdłuż drogi gminnej istniał rów, który odprowadzał wody opadowe napływające z tej nieruchomości w kierunku rowu na działce nr [...].
- 2. Prace prowadzone od 2020 r na działce nr [...] związane z wykonaniem nasypu oraz z budową budynków mieszkalnych nie spowodowało zwiększenia wartości spływu wód opadowych w kierunku działki nr [...].
- 3. Pogłębienie rowu na działkach nr [...] i [...] nie spowodowało zmian w zakresie kierunku i natężenia odprowadzania wód opadowych. Pogłębienie rowu przyczyniło się wyłącznie do odprowadzenia większej ilości wód przypowierzchniowych z obszaru bezpośrednio przylegającego do rowu zarówno od strony działek nr [...] i [...], jak i od działki nr [...], co stanowi efekt dla wszystkich opisywanych działek.
- 4. Warunki gruntowo-wodne występujące na działce nr [...] są trudne, natomiast bez wątpienia nie są spowodowane pracami prowadzonymi w ostatnich latach na działkach nr [...] i [...]. Wody napływające rowem z działki nr [...] w sposób zorganizowany i skoncentrowany odpływają poprzez działkę nr [...] w kierunku potoku. Z pozostałej części działki nr [...], ze względu na jej lokalizację i ukształtowanie, odprowadzenie wód opadowych jest utrudnione, a ona sama od lat jest w sposób naturalny terenem podmokłym i porasta ją roślinność typowa dla obszarów bagiennych.
- 5. Mając na uwadze powyższy stan faktyczny zdaniem autora opinii nie ma związku przyczynowo- skutkowego pomiędzy pracami prowadzonymi w obrębie działek nr [...] i [...] od określonego stanu pierwotnego (niwelacja terenu, budowa budynków mieszkalnych i pogłębienie rowu), a występowaniem stwierdzonych warunków wodnych na działce nr [...]. W związku z powyższym nie ma przesłanek umożliwiających nakazanie przywrócenia stanu poprzedniego lub nakazanie wykonania urządzeń zapobiegających szkodom właścicielom działek nr [...] i [...].
W ocenie Kolegium opinia biegłego w zakresie hydrologii i hydrogeologii jest wyczerpująca, spójna i logiczna. Po pierwsze biegły posiada specjalistyczną wiedzę w zakresie w którym sporządził opinię. Po drugie przedstawione przez niego wnioski stanowią następstwo dokonanych ustaleń na podstawie materiałów postępowania jak i własnych spostrzeżeń biegłego. Szczegółowość i rzetelność opinii wobec sprzecznych interesów stron w niniejszej sprawie nakazuje przyjąć opinię jako dowód kluczowy i przesądzający o sposobie rozstrzygnięcia.
Konsekwencją ustaleń jest zatem wniosek, że nawiezienie ziemi i prace niwelacyjne na działce nr [...] nie spowodowały szkód na działce nr [...]. Na działce tej bowiem od lat stagnuje woda, powodując, że teren ten jest podmokły, na co wskazuje chociażby roślinność charakterystyczna dla obszaru podmokłego, która nie mogła wykształcić się w okresie zaledwie pół roku od dnia zmian na działce nr [...]. Prawidłowe są zatem ustalenia, że spływ wód został tak ukierunkowany, że w istocie nie następuje zalewanie działki nr [...], a pogłębienie rowu wpływa korzystnie na odwodnienie wszystkich działek objętych postępowaniem. Konsekwencją powyższych ustaleń jest zatem brak związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy pracami prowadzonymi na działkach nr [...] i [...], a stanem wody na działce nr [...].
Kolegium poinformowało również odwołującego, że w postępowaniu w przedmiocie naruszenia stosunków wodnych organ nie zajmuje się kwestią legalności wykonania prac ziemnych czy legalnością zasypania cieku wodnego. Zakres regulacji przewidziany przepisem art. 234 ust. 3 prawa wodnego na kontrolę w tym zakresie nie pozwala, ograniczając ustalenia wyłącznie do aspektów opisanych na wstępie niniejszego uzasadnienia.
Należy też zauważyć, że odwołujący w treści uzasadnienia podejmuje jedynie polemikę z ustaleniami biegłego. Tymczasem odwołujący, w przeciwieństwie do biegłego w zakresie hydrologii i hydrogeologii nie posiada wiedzy specjalistycznej w zakresie stosunków wodnych. Oparcie stanowiska odwołującego jedynie na jego doświadczeniu życiowym, bez przedstawienia specjalistycznej kontr-opinii nie może skutecznie podważyć ustaleń biegłego zaprezentowanych w opinii wykonanej na zlecenie organu, a więc opinii wykonanej przez biegłego obiektywnego, nie posiadającego interesu w rozstrzygnięciu sprawy na korzyść którejkolwiek ze stron.
Wobec powyższego odwołanie i prezentowana w nim argumentacja okazały się nieuzasadnione.
Opisaną wyżej decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie J. O., zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania, a to art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art 84 § 1 w związku z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez zaniechanie zebrania pełnego materiału dowodowego, który pozwoliłby na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy,
- - bezkrytyczne przyjęcie opinii i wniosków biegłego, które nie zostały przez niego odpowiednio wykazane,
- - brak odpowiednich ustaleń organu w uzasadnieniu skarżonej decyzji, a konsekwencji błędne uznanie, że w sprawie nie istnieją przesłanki do wydania decyzji nakazowej, o której mowa w art. 234 ust. 3 Prawa wodnego.
Skarżący zarzucił też naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 234 ust. 3 Prawa wodnego, poprzez błędne uznanie, na podstawie błędnie ustalonego stanu faktycznego, że w sprawie nie istnieją przesłanki do wydania decyzji nakazowej,
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy G. oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że organ I instancji oparł się na opinii biegłego, pomijając zupełnie fakty, które skarżący zgłaszał, a które powinny być sprawdzone przez organ I instancji i na tę okoliczność winien zostać zgromadzony w aktach sprawy stosowny materiał dowodowy oparty o urzędowe dokumenty.
Głównie chodzi o stanowisko Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie jako organu ustawowo powołanego między innymi do wydawania pozwoleń wodnoprawnych czy ochrony cieków naturalnych, jak również Wydziału Architektury Starosty [...] na okoliczność budowy domów na działce nr [...].
Zgłaszana przez skarżącego organowi I instancji okoliczność wykonania nowego urządzenia wodnego (rowu) bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego, zasypanie naturalnego cieku wodnego, które wpływa na zmianę stosunków wodnych na gruncie, zasypanie rowu wzdłuż działki nr [...], czy wreszcie nawiezienie ziemi wokół nowo wybudowanych budynków nie została w żaden sposób zweryfikowana i nie został na tę okoliczność zebrany materiał dowodowy, chociaż skarżący wskazywał na kopie pism jakimi dysponował w tych zagadnieniach od Wód Polskich czy Starosty [...].
SKO w uzasadnieniu decyzji przyznało, że prace niwelacyjne na działce nr [...] były prowadzone, a teren został podniesiony, nawet rów zlokalizowany wzdłuż drogi gminnej został zasypany, a skorygowany został rów wzdłuż południowo wschodniej granicy działki nr [...] jak pisze SKO "przesunięcie rowu z centrum działki nr [...] w kierunku granicy z działką nr [...]".
Skarżący zaznaczył, że w opisanym miejscu na działce nr [...] nie było rowu, gdyż działka w tej części przylega do sąsiadującej z nią działki nr [...].
Jak wywodzi dalej SKO zasypanie rowu przyczyniło się do zmniejszenia spływu wód w kierunku działki nr [...]. Z czego wywodzi SKO taki wniosek jest zagadką dla skarżącego. Jak podaje dalej wybudowanie dwóch budynków i utwardzenie terenu wokół nich przyczyniło się do zwiększenia wód powierzchniowych - lecz SKO nie wskazuje w jakim kierunku. Stwierdzenie w uzasadnieniu decyzji SKO, że "wzrost spływu wód w kierunku działki nr [...], związany z budową budynków mieszkalnych na działce nr [...], został zrównoważony odprowadzeniem części wód z tej nieruchomości w kierunku drogi gminnej" wydaje się być subiektywnym spostrzeżeniem autora, gdyż nie jest poparte żadnymi dowodami w postaci np. obliczeń czy analiz zarówno w decyzji organu I i II instancji jak i opinii biegłego.
Jak pisze SKO "w 2024r. pogłębiono rów na działkach nr [...] i [...]" Odnosząc się do tego stwierdzenia skarżący stwierdza, że nie było tam wcześniej żadnego rowu, który mógłby być pogłębiony. Rów ten został wybudowany jako zupełnie nowy odcinek na dodatek został on ubezpieczony płytami betonowymi, a jego końcowy odcinek ma wylot na działce nr [...] - tym samym działka ta stała się odbiornikiem wód spływających rowem. Zarówno organ I jak i II instancji nie wykazali nawet z jakiej zlewni rów ten zbiera wodę i tym samym ile wynosi spływ roczny z tego obszaru zlewni.
Skarżący nie oczekuje, aby organ właściwy w zakresie zmiany stosunków wodnych na gruncie zajmował się legalnością zasypywania cieku naturalnego czy zasypywania rowu lub nawiezienia ziemi, lecz czy w swoim postępowaniu organ przeanalizował jak te działania wpłynęły na zmianę stosunków wodnych na gruncie.
Stwierdzenie, że nowy rów, umocniony płytami betonowymi, z którego odpływ został skierowany na niżej położoną działkę skarżącego wpływa korzystnie na odwodnienie wszystkich działek świadczy o całkowitym niezrozumieniu problemu przez ten organ, a przede wszystkim stoi w sprzeczności z podstawowymi prawami fizyki.
Skarżący podkreślił, że jego działka nr [...] położona jest co najmniej 1,5m niżej w stosunku do działek nr [...] i [...], na których wykonano rów, którego wody wpadają bezpośrednio na działkę nr [...]. Jak w takiej sytuacji może ten rów powodować odwodnienie działki nr [...] i wpływać na nią korzystnie?
Zasypanie naturalnego cieku wodnego na przedmiotowym terenie potwierdza Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie, które na interwencję skarżącego prowadzi postępowanie o likwidację cieku naturalnego i wykonanie nowego rowu. W trakcie prowadzonego odrębnego postępowania o likwidację cieku naturalnego PGW Wody Polskie zorganizowały w dniu 6 października 2025r. wizję w terenie. Po wizji tej Dyrektor Zarządu Zlewni PGW WP w Krakowie w piśmie z dnia 21 października 2025r. znak: [...] skierowanym do właścicieli działek nr [...] i [...] potwierdził nielegalną likwidację naturalnego cieku wodnego.
Wymierną szkodą jaką ponosi skarżący od momentu zasypania cieku naturalnego i wybudowania nowego odcinka rowu i skierowania wylotu rowu na działkę nr [...] jest fakt stałego podtapiania tejże działki. Tym sposobem działka nr [...] o przeznaczeniu w mpzp do zabudowy rekreacyjnej i letniskowej stała się miejscem podmokłym, a tym samym mało przydatnym na cele budowlane.
Nadmienić także należy, że na działce nr [...] wybudowane zostały 2 budynki, a wody opadowe z orynnowania i opaski wokół nich skierowane zostały do nowo wybudowanego rowu. W tym przypadku również Wójt nie zebrał niezbędnego materiału dowodowego. Należało bowiem ustalić we właściwym organie architektoniczno-budowlanym (tj. Starostwie Powiatowym w [...]) jakie dokumenty stanowiły podstawę realizacji tej inwestycji.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie i w całości podtrzymała stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie między innymi w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.).
Dokonana według tak określonych kryteriów kontrola zaskarżonej decyzji doprowadziła do wniosku, że jest ona prawidłowa, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku.
Skarżący zainicjował postępowanie administracyjne na podstawie art. 234 ustawy Prawo wodne twierdząc, że wykonanie rowu ubezpieczonego betonowymi płytami ażurowymi na działkach nr [...] i [...] powoduje całkowite podtopienie jego działki.
Zgodnie z art. 234 ustawy Prawo wodne:
"1. Właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może:
- 1) zmieniać kierunku i natężenia odpływu znajdujących się na jego gruncie wód opadowych lub roztopowych ani kierunku odpływu wód ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich;
- 2) odprowadzać wód oraz wprowadzać ścieków na grunty sąsiednie.
- 2. Na właścicielu gruntu ciąży obowiązek usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody, powstałych na jego gruncie na skutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich.
- 3. Jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, z urzędu lub na wniosek, w drodze decyzji, nakazuje właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, ustalając termin wykonania tych czynności.
- 4. Nakaz, o którym mowa w ust. 3, nie zwalnia z obowiązku uzyskania pozwolenia wodnoprawnego albo dokonania zgłoszenia wodnoprawnego, jeżeli są wymagane.
- 5. Postępowania w sprawie decyzji, o której mowa w ust. 3, nie wszczyna się, jeżeli upłynęło 5 lat od dnia, w którym właściciel gruntu sąsiedniego dowiedział się o szkodliwym oddziaływaniu na jego grunt".
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 lipca 2021 r., sygn. III OSK 530/21 (LEX nr 3332169) wyjaśnił: "Dyspozycją przepisu art. 234 ust. 3 p.w. objęta jest sytuacja, w której doszło do zmiany stanu wody na gruncie i zmiana ta wpływa szkodliwie na grunty sąsiednie. Zwrot normatywny: "zmiana ta wpływa" wskazuje, że zarówno zmiana jak i jej szkodliwy wpływ powinny realnie wystąpić".
Z kolei w wyroku z 16 grudnia 2020 r., sygn. II OSK 2983/20 (LEX nr 3097695) NSA zwrócił uwagę, że "Zastosowanie przepisu art. 234 ust. 3 p.w. uzależnione jest od wystąpienia skutku w postaci szkody, zatem pomiędzy zmianą stanu wody na gruncie, a szkodliwym oddziaływaniem musi istnieć związek przyczynowo - skutkowy. Ustalenie wspomnianego wyżej związku przyczynowo - skutkowego wymaga odpowiedniej wiedzy z zakresu gospodarki wodnej, hydrologii, postępowań wodnoprawnych i melioracji wodnych, tj. wiedzy specjalistycznej, wykraczającej poza wiedzę pracowników organu".
Na konieczność zasięgnięcia opinii osoby posiadającej wiadomości specjalne w tego typu sprawach zwraca się uwagę niemal w każdym wyroku, co wskazuje, że dowód z opinii biegłego jest kluczowy dla ustalenia istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności.
Sporządzona w sprawie opinia biegłego, jak również inne zgromadzone dowody (oświadczenia stron i zeznania świadków podczas oględzin i rozprawy administracyjnej z udziałem biegłego) pozwoliły ustalić, że na działce nr [...] od 2020 roku doszło do istotnych zmian:
- - została nawieziona ziemia, przez co jej poziom uległ podniesieniu o około 1,5m,
- - utwardzono część jej powierzchni w związku z budową domu,
- - właściciel działki nr [...] wykonał rów zabezpieczony betonowymi płytami ażurowymi i zasypał ciek naturalny, przekierowując wodę do tego rowu.
Organy obu instancji nie kwestionują również, że na działce skarżącego zalega woda – stanowi ona teren podmokły, a zatem występuje szkoda.
Przyczyną wydania decyzji odmownej wobec stanowiska skarżącego było ustalenie, że pomiędzy tymi okolicznościami brak jest związku przyczynowo – skutkowego. Ustalenia takie wynikają z opinii biegłego z zakresu hydrologii i hydrogeologii, którą organy obu instancji oceniły jako istotny i wiarygodny dowód. Zdaniem biegłego wskazane wcześniej prace nie spowodowały zmian w zakresie kierunku i natężenia odprowadzania wód opadowych.
Sąd ocenę tę w pełni podziela. Już tylko z przytoczonego wcześniej orzecznictwa wynika, że właśnie ustalenie istnienia bądź nieistnienia takiego związku wymaga wiadomości specjalnych i właśnie w tym celu konieczne jest w tego typu sprawach powołanie biegłego. O ile kwestia zaistnienia (bądź nie) zmiany stanu wody oraz kwestia występowania szkody to elementy stanu faktycznego, które mogą zostać ustalone przez organy na podstawie innych dowodów, o tyle związek przyczynowy to już kwestia, w której wypowiedzieć się powinien biegły.
Oczywiście opinia biegłego, jak każdy inny dowód, podlega ocenie i może się zdarzyć, że będzie budzić wątpliwości, wymagać uzupełnienia bądź nawet powtórzenia. Niemniej jednak w niniejszej sprawie, wbrew stanowisku skarżącego, Sąd okoliczności takich się nie dopatrzył. Opinia biegłego M. K. jest pełna, jasna i rzeczowa, szczegółowo opisuje stan pierwotny, dokonane zmiany oraz stan obecny. We wnioskach biegły przyznaje, że "Warunki gruntowo-wodne występujące na działce nr [...] są trudne, natomiast bez wątpienia nie są spowodowane pracami prowadzonymi w ostatnich latach na działkach nr [...] i [...]. Wody napływające rowem z działki nr [...] w sposób zorganizowany i skoncentrowany odpływają poprzez działkę nr [...] w kierunku potoku. Z pozostałej części działki nr [...], ze względu na jej lokalizację i ukształtowanie, odprowadzenie wód opadowych jest utrudnione, a ona sama od lat jest w sposób naturalny terenem podmokłym i porasta ją roślinność typowa dla obszarów bagiennych".
Skarżący wnioski te kwestionuje, jednak w sposób nieskuteczny. Jego zdaniem organy pominęły istotne dla rozstrzygnięcia kwestie, a mianowicie dokumentację architektoniczno – budowlaną związaną z zabudową działki nr [...] oraz wyjaśnienia Wód Polski w związku z prowadzonym postępowaniem w zakresie samowolnej likwidacji rowu.
W ocenie Sądu organy obu instancji kwestie te pominęły prawidłowo jako niemające znaczenia dla niniejszej sprawy.
Fakt, że właściciel działki nr [...] nie miał pozwolenia wodnoprawnego ani na likwidację istniejącego rowu, ani na utworzenie nowego wraz z wyłożeniem go płytami ażurowymi nie ma znaczenia dla postępowania toczącego się na podstawie art. 234 ustawy Prawo wodne. Wynik postępowania przed organami Wód Polskich może być całkowicie odmienny, a sprawy te nie pozostają w związku.
To samo należy odnieść do kwestii zabudowy działki nr [...]. To, czy inwestor wykonał roboty budowlane zgodnie z udzielonym pozwoleniem nie ma żadnego znaczenia dla oceny, czy pomiędzy tymi robotami a szkodą na działce skarżącego zachodzi związek przyczynowo – skutkowy.
Biorąc pod uwagę wszystkie wskazane wyżej okoliczności, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako bezzasadną.