Uzasadnienie
B. K., M. L., L. K. oraz L. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargi na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 22 stycznia 2021 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Zarządzeniem z dnia 19 maja 2022 r. wezwano skarżących M. L. i B. K. do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez a/ jej podpisanie, b/ wskazanie ich numerów pesel, c/ złożenie 6 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych.
W odpowiedzi na powyższe w piśmie z dnia 4 lipca 2022 r. (data stempla pocztowego) podano numery pesel skarżących, nadesłano również 6 egzemplarzy skargi. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że skargę w imieniu M. L. podpisała L. K..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie - przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 P.p.s.a.). W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że zarządzeniem z dnia 19 maja 2022 r. M. L. oraz B. K. zostali wezwani zarówno o podpisanie skargi jak i nadesłanie jej 6 odpisów. Tymczasem skarżący po pierwsze nie podpisali skargi (ani też nie nadesłali jej podpisanej), a po drugie nadesłali owszem 6 odpisów skargi ale podpisanych przez B. K. i L. K.. Z powyższego jednoznacznie wynika, że nie wypełnili oni wezwania sądu mimo, że zawierało ono jednoznaczne pouczenie o skutku jego niewykonania.
Biorąc powyższe pod uwagę wniesioną skargę przez B. K. i M. L. należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a.