Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 6 listopada 2015r., sygn. akt II SA/Kr 373/15 po rozpoznaniu skargi J.S. i W.S. na decyzję na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 20 stycznia 2015r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku udrożnienia koryta rowu i odmowy nakazania przywrócenia stanu wody na gruncie do stanu poprzedniego.
J.S. i W.S. pismem z dnia 9 listopada 2015r. wnieśli prośbę "o wydanie postanowienia Sadu, na mocy którego Urząd Gminy w M. zostanie zobowiązany do zwrotu nam 300 złotych." Pismo to zostało przez Sad zakwalifikowane jako wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie zasądzenia kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego.
Stosownie do art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Takim dodatkowym orzeczeniem jest między innymi rozstrzygnięcie wniosku strony o zwrot kosztów postępowania. Warunkiem jednakże zasądzenia kosztów postępowania jest zgłoszenie wniosku o ich przyznanie, najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia (art. 210 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a.).
Skarżący J. S. i W.S. zostali pouczeni o treści art. 210 §1 p.p.s.a w punkcie 3 pouczenia do wezwań z dnia 7 kwietnia 2015r. (karta [...] akt sądowych) oraz w pouczeniu zawartym w zawiadomieniu o rozprawie z dnia 28 września 2015r. (karty [...] akt sądowych).
Zgodnie z poglądami doktryny i jednolitą linia orzecznictwa sądowego uzupełnienie wyroku w przedmiocie kosztów następuje tylko w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania.
W skardze z dnia 3 marca 2015r., w innych pismach procesowych, ani podczas rozprawy w dniu 6 listopada 2015r. skarżący J.S. i W.S. nie zgłosili wniosku o przyznanie należnych kosztów. W szczególności jako takiego wniosku nie można uznać stwierdzenia (poglądu skarżących o tym, że "wszelkie koszty Sądowe związane z przedmiotową sprawą powinien ponieść Urząd Gminy w M. ") zawartego we wniesionym sprzeciwie z dnia 13 lipca 2015r. Pomijając już to, że nie jest to wniosek o zasądzenie kosztów postępowania sądowego, lecz stanowisko skarżących, co do tego kto ich zdaniem powinien ponosić te koszty, to zostało ono wyrażone w toku postępowania wpadkowego związanego z złożonym wnioskiem o zwolnienie od kosztów.
Co więcej zwrócić należy uwagę, że mowa jest tam (podobnie jak i w piśmie z 9 listopada 2015r.), że koszty powinien ponosić Urząd Gminy w M.. Tymczasem Urząd Gminy w M. jest tylko jednostką organizacyjną (budynki, środki materialno-techniczne, pracownicy) powołaną do pomocy organowi – Wójtowi Gminy M. w wykonywaniu powierzonych mu zadań. Urząd nie ma osobowości prawnej, ani odrębności organizacyjnej, która pozwalałaby mu brać udział w postępowaniu sądowym. Pogląd ten dotyczy więc organu I instancji. Tymczasem organem, którego decyzję Sąd kontrolował i od którego mogłyby być zasądzone na rzecz skarżących koszty postępowania było w niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K..
Kwestią istotną dla rozpatrzenia złożonego wniosku o uzupełnienie wyroku w zakresie zasądzenia kosztów nie jest jednak ewentualnie mylne wskazanie podmiotu, od którego skarżący żądają zasadzenia kosztów, lecz fakt, że wniosek o ich przyznanie nie został zgłoszony najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia. Jak wskazano wyżej w szczególności sprzeciw z 13 lipca 2015r. nie zawiera takiego wniosku, lecz jedynie stanowisko skarżących co do tego kto ma ich zdaniem ponosić koszty postępowania – "Urząd Gminy M., gdyż zatrudnia urzędników niekompetentnych, niedoszkolonych i nieodpowiedzialnych za swoją pracę."
W związku z powyższym zgodnie z art. 210 §1 p.p.s.a skarżący utracili uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, a wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Z powyższych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art.157 p.p.s.a. oraz art.210 § 1 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.