Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 czerwca 2005 r. sygn. akt II SA/Kr 1730/01 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę A.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2001 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości.
W dniu 16 czerwca 2005 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku, a także wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wniosek ten został oddalony postanowieniem referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 września 2005 r., a wskutek wniesienia sprzeciwu wniosek został oddalony również postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 grudnia 2005 r. Naczelny Sąd Administracyjny - po rozpoznaniu zażalenia skarżącego na to postanowienie - postanowieniem z dnia 11 maja 2006 r. sygn. l OZ 585/06 uchylił zaskarżone postanowienie WSA i sprawę przekazał temu sądowi do ponownego rozpatrzenia. Naczelny Sąd Administracyjny nie zwrócił jednak akt sądowi l instancji - przekazał je dopiero po oddaleniu skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie w dniu 8 sierpnia 2007 r. (sygn. l OSK 526/06). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie otrzymał więc wniosek o prawo pomocy do rozpoznania już po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego.
Na tym etapie postępowania wniosek o przyznanie prawa pomocy jest bezprzedmiotowy. Postępowanie w tym zakresie jest postępowaniem incydentalnym, które może toczyć się jednocześnie z postępowaniem głównym lub je poprzedzać (art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie adwokata (radcy prawnego, doradcy podatkowego) z urzędu, natomiast niniejsza sprawa - jako prawomocnie zakończona - nie wymaga już ponoszenia jakichkolwiek kosztów postępowania, ani też podejmowania jakichkolwiek czynności procesowych przez pełnomocnika z urzędu. Po uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia WSA z 29 grudnia 2005 r. sąd l instancji zobowiązany był rozpoznać ponownie wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, jednakże ze względu na prawomocne zakończenie postępowania "głównego" wniosek ten stał się bezprzedmiotowy.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. gdy postępowanie staje się bezprzedmiotowe, podlega ono umorzeniu. Przepis ten znajdzie zastosowanie w niniejszej sprawie w drodze analogii, bowiem nie odnosi się on bezpośrednio do postępowań incydentalnych, lecz jedynie do postępowania głównego. Jednocześnie art. 64 § 3 p.p.s.a nakazuje, by do wniosku - także do wniosku o przyznanie prawa pomocy - stosować odpowiednio przepisy o skardze.
Biorąc powyższe pod uwagę należało umorzyć postępowanie z wniosku A.K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie sygn. II SA/Kr 1730/01 ze względu na jego bezprzedmiotowość - na podstawie powołanego wyżej art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.