Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] na podstawie art. 151 § 1 k.p.a. odmówił uchylenia ostatecznej decyzji tego samego organu z dnia 18 sierpnia 2008 r., znak [...]. W decyzji pouczono, że stronom przysługuje prawo wniesienia na nią skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewody [...].
Jak wynika z treści decyzji oraz z odpowiedzi na skargę, pouczenie to było błędne, bowiem zaskarżona decyzja została wydana w I instancji i przysługuje od niej odwołanie, mimo błędnego pouczenia o skardze do sądu. Również w skardze T. W. wyraziła przekonanie, że jest to decyzja I instancji, która przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego powinna być przedmiotem postępowania odwoławczego. Skarżąca podkreśliła, że skargę wnosi tylko z uwagi na zawarte w decyzji pouczenie.
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej "p.p.s.a"), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie.
Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje, że mimo błędnego pouczenia o skardze do sądu, zaskarżona decyzja została wydana w I instancji i faktycznie przysługuje od niej odwołanie do organu wyższego stopnia.
Stosownie do art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Przepisu tego nie można jednak rozumieć jako podstawy w rozszerzenia kognicji sądu administracyjnego o sprawy, w których błędnie pouczono o skardze do tego sądu, ale które w rzeczywistości nie należą do jego właściwości. W niniejszej sprawie błędne pouczenie mogłoby stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od przedmiotowej decyzji, gdyby takie odwołanie zostało wniesione po terminie.
Biorąc pod uwagę powyższe należało dojść do wniosku, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a.