Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie A. B. – dalej skarżąca, na zarządzenie z dnia 12 grudnia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Przyczyną odrzucenia było nieuzupełnienie braków formalnych zażalenia poprzez niedołączenie jego odpisu, pomimo wezwania.
Odpis ww. postanowienia doręczono skarżącej w dniu 9 lutego 2018 r.
Pismem z dnia 16 lutego 2018 r. (data prezentaty) skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu "do usunięcia braków formalnych z zarządzenia z dnia 29 grudnia 2017 r.". Z treści przedmiotowego wniosku wynika, że intencją skarżącej jest przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na zarządzenie z dnia 12 grudnia 2017 r. i tak też wniosek ten został potraktowany.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że w tej sprawie dwukrotnie wniosła zażalenia z dnia 4 grudnia 2017 r. na zarządzenia z dnia 16 listopada 2017 r., oraz na zarządzenia z dnia 12 grudnia 2017 r. Wezwanie do usunięcia braków formalnych dotyczyło zażalenia z dnia 4 grudnia 2017 r. i skarżąca wykonała je, dołączając do akt sprawy odpis pierwszego z wymienionych wcześniej zażaleń. Zdaniem skarżącej ww. wezwanie nie było precyzyjne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Instytucję przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym normują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."). Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Wnosząc o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się natomiast za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Przechodząc do rozpoznania przedmiotowego wniosku wskazać należy, że w myśl art. 86 p.p.s.a. Sąd może przywrócić termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeśli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy. Zgodnie z ugruntowanymi poglądami doktryny i orzecznictwa, brak winy w dokonaniu czynności procesowej ma miejsce wtedy, gdy istnieje przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu i gdy strona nie może usunąć tej przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się zatem z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, w tym przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, przy przyjęciu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zostało uprawdopodobnione, że przekroczenie terminu nie było przez skarżącą zawinione.
Jak wynika z akt sprawy zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 listopada 2017 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie [...]zł. W wyniku zażalenia z dnia 4 grudnia 2017 r., które wniosła skarżąca na ww. zarządzenie z dnia 16 listopada 2017 r. Przewodniczący Wydziału uchylił powyższe zarządzenie z uwagi na brak wskazania w ww. zarządzeniu jaki jest przedmiot zaskarżonego postanowienia.
Ponownie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 grudnia 2017 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego.
W dniu 22 grudnia 2017 r. skarżąca złożyła osobiście w tutejszym Sądzie zażalenie z dnia 4 grudnia 2017 r. na zarządzenie z dnia 12 grudnia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego.
Z uwagi na braki formalne zażalenia, Przewodniczący Wydziału, zarządzeniem z dnia 29 grudnia 2017 r. wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez: złożenie jednego odpisu zażalenia z dnia 4 grudnia 2017 r., od zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 12 grudnia 2017 r. W wezwaniu tym, precyzyjnie wskazano, że chodzi o usunięcie braków zażalenia z dnia 4 grudnia 2017 r. na zarządzenie z dnia 12 grudnia 2017 r.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca nadesłała odpis zażalenia z dnia 4 grudnia 2017 r. ale na zarządzenie z dnia 16 listopada 2017 r.
W ocenie Sądu wezwanie do uzupełnienia braków zażalenia jednoznacznie i precyzyjnie powoływało nie tylko datę zażalenia tj. 4 grudnia 2017 r., lecz również datę zaskarżonego zarządzenia – 12 grudnia 2017 r. Skarżąca dołączyła odpis zażalenia wprawdzie z daty 4 grudnia 2017 r., jednak na zarządzenie z 16 listopada 2017 r. Prawdą jest, że w wezwaniu nie podano daty wpływu zażalenia do Sądu, podano jednak datę zaskarżonego aktu, co nie pozostawiało wątpliwości, o które z zażaleń datowanych na 4 grudnia 2017 r. chodzi. Z tego względu dołączenie nieprawidłowego odpisu zażalenia nie może zostać uznane za niezawinione przez skarżącą.
Mając powyższe na uwadze, Sąd postanowił odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na podstawie art. 86 i art. 87 p.p.s.a..