Uzasadnienie
Skarżący w piśmie z dnia 29 marca 2018 r. zwrócili się do Sądu z prośbą o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie swej skargi na decyzję MWINB w K. z dnia 11 września 2017r. wydaną w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu, wobec tego, w dniu 3 kwietnia 2018 r., stosownie do zarządzenia starszego referendarza sądowego dnia 29 marca 2018 r., do skarżących wysłano pismo sądowe wraz z formularzami wniosków o przyznanie prawa pomocy celem jego wypełnienia i odesłania do Sądu w terminie 7 dni od daty doręczenia. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pism sądowych przez skarżących, wnioskodawcy odebrali niniejsze pismo w dniu 17 kwietnia 2018 r. (dowód doręczenia w aktach sprawy – pismo odebrał J. M.). Mając powyższe na uwadze, uznano doręczenie skarżącym pisma sądowego wraz ze stosownym formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy za skutecznie dokonane z tą datą. Od tej daty biegł 7 dniowy termin do wykonania wezwania Sądu. Termin ten upłynął w dniu 24 kwietnia 2018 r.
Jak wynika z akt sprawy, do dnia 10 maja 2018 r. skarżący nie nadesłali, nie złożyli też osobiście wypełnionych formularzy wniosków o przyznanie prawa pomocy dla osoby fizycznej w formie zwolnienie od kosztów sądowych, a zatem zakreślony przez Sąd, wyżej wymieniony termin 7 dniowy od daty otrzymania formularzy tychże wniosków upłynął.
W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 10 maja 2018 r., sygn. akt II SA/Kr [...] starszy referendarz sądowy WSA w Krakowie pozostawił wniosek skarżących o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania.
W ustawowym terminie skarżący wnieśli sprzeciw od tego zarządzenia. Stwierdzili, że przesłane zarządzenie jest niezasadne i niecelowe. Wskazali, że pomoc prawna bez wątpienia im się należy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.) rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (pkt 6 dotyczy wydawanie zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania), sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do wojewódzkiego sądu administracyjnego na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru (art. 252 § 2 P.p.s.a.). W myśl art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
W rozpatrywanej sprawie skarżący złożyli pisemny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Ponieważ wniosek nie został złożony na obowiązującym urzędowym formularzu (PPF), przy piśmie z dnia 3 kwietnia 2018 r., stosownie do zarządzenia starszego referendarza sądowego dnia 29 marca 2018 r., do skarżących wysłano pismo sądowe wraz z formularzami wniosków o przyznanie prawa pomocy celem jego wypełnienia i odesłania do Sądu w terminie 7 dni od daty doręczenia. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pism sądowych przez skarżących, wnioskodawcy odebrali niniejsze pismo w dniu 17 kwietnia 2018 r. (dowód doręczenia w aktach sprawy – pismo odebrał J. M.). Od tej daty biegł 7 dniowy termin do wykonania wezwania Sądu, jednak skarżący nie nadesłali wypełnionych formularzy PPF.
W świetle powyższego Sąd postanowił, jak w sentencji na podstawie art. 260 § 1 i 3 P.p.s.a.