Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 25 września 2014 przyznane zostało skarżącemu T.P. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 6 października 2014 roku nr [...] na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony adwokat P.S. wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. przy ul. [...].
Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę T.P. oddalił oraz przyznał pełnomocnikowi skarżącego kwotę 295,20 zł tytułem wynagrodzenia za udzieloną skarżącemu z urzędu pomoc prawną.
W dniu 17 lutego 2015 roku do tut. sądu wpłynął wniosek adwokata P.S. o przyznanie wynagrodzenia tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w wysokości 150 % stawki minimalnej określonej zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 ppkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynoszącej 75 % stawki określonej w ust. 1 pkt 1 ppkt c tego paragrafu. Pełnomocnik oświadczył jednocześnie, że koszty pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości, ani w części. Do wniosku załączona zastała opinia z dnia 11 lutego 2015 roku o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 grudnia 2014 roku.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
Przepis § 19 cytowanego rozporządzenia stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b" w/w rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna "w innej sprawie" wynosi 240 zł.
Biorąc pod uwagę fakt, że adwokat P.S. reprezentował skarżącego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji należy zastosować wskaźnik 50 %, tym samym wynagrodzenie pełnomocnika wynosić będzie 120 zł (240 zł x 50 %).
W myśl § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (120 x 23 % = 27,60zł).
Przyznanie wynagrodzenia z zastosowaniem podwyższonej (150 %) stawki jest możliwe po wykazaniu przez pełnomocnika, że uzasadnia to rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz niezbędny nakład pracy pełnomocnika. To zatem wnioskujący pełnomocnik domagając się przyznania podwyższonego wynagrodzenia za czynności wykonane w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu powinien swój wniosek uzasadnić, przedstawić argumenty świadczące o takim nakładzie pracy oraz charakterze sprawy, które usprawiedliwiałyby podwyższenie stawki przyznanego wynagrodzenia (vide: S. Babiarz i inni, Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2009, s. 361).
W niniejszej sprawie adwokat P.S. jako uzasadnienie przyznania podwyższonego wynagrodzenia wskazał na rozmowy telefoniczne ze stroną, dwukrotne przeglądanie akt i dokonywanie ich fotokopii. Zdaniem orzekającego podjęte przez pełnomocnika czynności nie dają podstaw do zastosowania w przedmiotowej sprawie podwyższonej stawki, bowiem nie przekraczają granic zwykłej staranności pełnomocnika.
Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter przedmiotowej sprawy należy uznać, że kwota 120 zł wynagrodzenia powiększona o należny podatek od towarów i usług (27,60 zł) jest adekwatna do wkładu pracy pełnomocnika na obecnym etapie postępowania. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.