Uzasadnienie
M.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z 28 maja 2015 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia braku podstaw do nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych.
W dniu 18 września 2015 r. skarżąca odebrała wezwanie do uiszczenia - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi - wpisu od skargi oraz uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie dwóch jej odpisów. Skarżąca w dniu 22 września 2015 r. uiściła wpis od skargi, natomiast w dniu 9 października 2015 r. przedłożyła brakujące odpisy skargi.
Postanowieniem z 12 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę, wskazując, że odpisy skargi zostały złożone po upływie zakreślonego 7-dniowego terminu.
W dniu 20 października 2015 r. skarżącej doręczono odpis postanowienia, a w dniu 26 października 2015 r. M.G. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków. Podniosła, w nim, że nie zauważyła wezwania o odpisy skargi i po stwierdzeniu swojego błędu "natychmiast" złożyła w sądzie brakujące odpisy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Jednocześnie art. 87 § 2 i § 4 p.p.s.a. nakłada na stronę obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oraz równoczesnego z wnioskiem dokonania czynności, której nie dokonała w terminie.
Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W pierwszej kolejności należało zatem zbadać kwestię terminowości wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków, od tego bowiem zależy możliwość jego merytorycznego rozpoznania.
W ocenie sądu, w opisanym stanie faktycznym nie można uznać, że skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do dokonania czynności w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Skarżąca uzupełniła braki skargi w dniu 9 października 2015 r., zatem zasadne będzie przyjęcie, że najpóźniej w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminu. Mimo świadomości, że składa brakujące odpisy z przekroczeniem terminu, skarżąca nie wniosła jednak o jego przywrócenie, czyniąc to dopiero w dniu 26 października 2015 r. Oznacza to, że 7-dniowy termin o którym mowa w zacytowanym art. 87 § 1 p.p.s.a. upłynął bezskutecznie najdalej w dniu 16 października 2015 r.
Wobec ustalenia, że skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków po terminie, na podstawie art. 88 p.p.s.a. wniosek należało odrzucić.