Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2006 r. sygn. akt II SA/Ke 880/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę S. C. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Dnia 25 września 2008 r. skarżący złożył urzędowy formularz PPF, w którym wniósł o ustanowienie radcy prawnego celem wniesienia skargi kasacyjnej.
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 10 października 2006 r. ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła w dniu 15 listopada 2006 r. pełnomocnikiem S. C. radcę prawnego T. G.. Skarżący udzielił jej pełnomocnictwa do prowadzenia sprawy przed sądem administracyjnym
W dniu 4 grudnia 2006 r. radca prawny Teresa Grzybowska wniosła w imieniu S. C. skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. W skardze zawarła wniosek o zasądzenie na rzecz pełnomocnika skarżącego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu.
W dniu 4 kwietnia 2008 r. radca prawny T. G. złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo, którym poinformowała, że nie będzie mogła uczestniczyć w rozprawie oraz wniosek o wynagrodzenie nieopłaconej pomocy prawnej, w którym wyliczyła, że jej wynagrodzenie stanowi kwotę 2196,00 zł, w tym VAT 396 zł. Wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną S. C.. Sąd II instancji nie orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu.
Radca prawny T. G. złożyła w dniu 15 kwietnia 2008 r. wniosek uzupełnienie wyroku z dnia 8 kwietnia 2008 r. o rozstrzygnięcie w przedmiocie zasądzenia na jej rzecz kosztów zastępstwa procesowego. Wniosek został przesłany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Według § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4 tego rozporządzenia oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stosownie do treści § 14 ust 2 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w postępowaniu w drugiej instancji przed sądami administracyjnymi, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji, wynosi 180 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie ustalono wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 219,60 zł, w tym VAT 39,60 zł.
Należy podkreślić, że w rozpatrywanej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna, ale postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia wydane w toku postępowania egzekucyjnego, a zatem wynagrodzenie radcy prawnego ustanowionego z urzędu nie jest ustalane w oparciu o wartość przedmiotu sprawy, ale według stawki minimalnej 240 zł określonej w § 14 ust 2 pkt 1 lit. c. cytowanego rozporządzenia. Z pisma radcy prawnego T. G. z dnia 4 kwietnia 2008 r. wynika, że nie zamierzała uczestniczyć w rozprawie przed sądem II instancji, co zresztą potwierdza protokół rozprawy. Ponadto pełnomocnik z urzędu nie przedstawiła żadnych udokumentowanych niezbędnych wydatków. Nie ma zatem podstaw prawnych do przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w żądanej wysokości 1800 zł oraz 396 zł VAT.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 14 ust 2 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.