Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Skarżący złożył w dniu 12 maja 2009 r. na formularzu urzędowym PPF wniosek o zwolnienie go od opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł za doręczenie na opłaty kancelaryjnej z uzasadnieniem.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Utrzymują się z dwóch emerytur w wysokości 1260 zł i 650 zł, co łącznie daje miesięczny dochód w wysokości 1910 zł. Skarżący nie wykazał innego majątku poza współwłasnością wraz z żoną mieszkania wielkości 54 m kw. Wnioskodawca podał, że jest osobą schorowaną w podeszłym wieku, wymaga stałej opieki lekarskiej, od wielu lat cierpi na dolegliwości związane z układem oddechowym, na leczenie wydaje 320 zł miesięcznie. Jego żona jest również schorowana, koszty jej leczenia wynoszą 200 zł miesięcznie. Skarżący ponosi koszty utrzymania mieszkania w wysokości 600 zł. Wnioskodawca stwierdził, że obecnie ma ponad 2000 zł zadłużenia u rodziny i znajomych.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Ubiegający się o przyznanie prawa pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W rozpatrywanej sprawie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych podlega oddaleniu. Skarżący nie wykazał w sposób przekonujący, że nie jest w stanie uiścić opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i żony. Po pierwsze, skoro wnioskodawca zapłacił w dniu 20 lutego 2009 r. wpis od skargi w wysokości 500 zł bez ubiegania się o zwolnienie od kosztów sądowych, to tym bardziej stać go na uiszczenie opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł. Po drugie, skarżący wraz żoną osiągają stały dochód z dwóch emerytur, co umożliwia planowanie wydatków. Po odliczeniu zadeklarowanych kosztów utrzymania mieszkania i zakupu lekarstw do dyspozycji wnioskodawcy i jego żony pozostaje kwota 790 zł. Spłaty pożyczek od rodziny i znajomych nie mogą mieć pierwszeństwa przed kosztami sądowymi, które należą do danin publicznych.
Ponadto należy zauważyć, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został wnioskodawcy doręczony w dniu 11 maja 2009 r., tak więc odmowa zwolnienia od opłaty kancelaryjnej nie pozbawia go możliwości dochodzenia swoich praw w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.