Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Skarżąca w dniu 14 grudnia 2015 r. złożyła formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Ze złożonego wniosku i dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że wnioskodawczyni jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym i prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z dwudziestodwuletnim synem studiującym w R. Dwie małoletnie córki przebywają w rodzinie zastępczej. Skarżąca oświadczyła, że jest bez środków do życia, nie osiąga żadnego dochodu, jej syn otrzymuje alimenty i stypendium – w sumie około 1000 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni nie wykazała żadnego majątku, jest zadłużona u różnych osób i w banku, ma nieopłacone rachunki. W styczniu 2015 r. skarżąca przybywała w szpitalu psychiatrycznym.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a" przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego).
Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację życiową i majątkową wnioskodawczyni, w tym: bezrobocie, niepełnosprawność, zły stan zdrowia, zadłużenie brak własnego majątku, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, a zatem jej wniosek zasługuje na uwzględnienie w zakresie przyznania radcy prawnego z urzędu niezbędnego do sporządzenia skargi kasacyjnej.
W rozpatrywanej sprawie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy i postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu. Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 1a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy społecznej, w tym sprawach dotyczących opłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej. Zatem skarga A. S. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącej jakichkolwiek opłat.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.