Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uwzględnił skargę D. S. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego z dnia 16 lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia pieniężnego w postaci odsetek od wypłaconego uposażenia. W wyroku powyższym nie zawarto rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów, mimo że skarżący reprezentowany przez radcę prawnego wnosił w skardze o ich zasądzenie. W piśmie z dnia 3 grudnia 2013 r. skarżący wniósł o uzupełnienie wyroku w tym zakresie, tj. zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego (600 zł) i kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie zaś z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.).
Jak wynika z analizy akt sprawy skarżący wniosek o zwrot kosztów postępowania zamieścił w skardze na decyzję z dnia 16 lipca 2013 r. (k. 3 akt sądowych). Zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
W związku z tym, że Sąd nie orzekł w wyroku o kosztach postępowania, mimo że powinien uczynić to wobec wniosku zawartego w skardze, która została uwzględniona, zaistniała podstawa do uzupełnienia wyroku co do rozstrzygnięcia obejmującego koszty postępowania należne stronie skarżącej od organu. Koszty te w niniejszej sprawie obejmowały wynagrodzenie pełnomocnika, ustalone na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 490), zgodnie z którym stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sadami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczona na podstawie § 6. W niniejszej sprawie skarżący domagał się od organu wypłaty odsetek w kwocie 2.244,89 zł. Stosownie zaś do § 6 pkt 3 stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 1500 do 5000 zł – 600 zł.
W świetle powyższego Sąd, na podstawie art. 157 § 1-3 w zw. z art. 200 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Nie uwzględniono wniosku o zasądzenie kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, ponieważ w aktach sądowych brak jest dowodu uiszczenia tej opłaty.