Uzasadnienie
M.Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. W skardze zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, uzupełniony w dniu 30.VIII.2013 r. na formularzu PPF.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z renty w wysokości 833 zł brutto miesięcznie. Skarżąca nie wykazała żadnego majątku oprócz domu wielkości 58 m² i działki rolnej o powierzchni 40 arów. Wnioskodawczyni po przebytych operacjach pozostaje pod stałą kontrolą lekarską i musi stale wykupywać leki. Otrzymywana renta nie wystarcza na zaspokojenie jej bieżących potrzeb życiowych.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
Biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową wnioskodawczyni w tym: niski dochód, brak majątku domem z małą działką rolną, zły stan zdrowia wiążącymi się ze stałymi wydatkami na leki i leczenie, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.