Uzasadnienie
A.Ż. złożyła formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skarg A. Ż. i J. Ż. na decyzję Wojewody w przedmiocie ustalenia odszkodowania za przejęcie z mocy prawa własności nieruchomości.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z dwudziestoletnim synem i dwudziestoczteroletnią córką. Skarżąca nie wykazała innego majątku poza domem wielkości 80 m² na działce przy ul. W.. Wnioskodawczyni oświadczyła, że utrzymuje się wyłącznie z emerytury w wysokości 670 zł miesięcznie. Z akt sprawy sygn. II SA/Ke 126/14 wynika, że syn skarżącej podjął studia w szkole wyższe. Syn i córka wnioskodawczyni nie pracują i nie osiągają żadnego dochodu.
W odpowiedzi na zapytanie Referendarza sądowego Dyrektor Zarządu Dróg pismem z dnia 22 października 2014 r. (data wpływu do Sądu 27 października 2014 r.) poinformował, że kwota 31.319,00 zł ustalona tytułem odszkodowania dla A. Ż. i J. Ż., stosownie do decyzji Prezydenta Miasta, została wpłacona w dniu 29 lipca 2014 r. do depozytu sądowego
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej prawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawczyni, w przede wszystkim fakt utrzymywania się wyłącznie z niskiej emerytury i brak majątku poza nieruchomością mieszkalną uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.