Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30 grudnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie odmowy skierowania do domu pomocy społecznej. Skarżący złożył w dniu 15 lutego 2010r. na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Ze złożonego formularza i akt sprawy wynika, że wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym i nie ma możliwości podjęcia pracy. Mieszka razem z żoną i teściową, ale prowadzi odrębne gospodarstwo domowe. Skarżący osiąga z renty dochód w wysokości 850,75 zł netto miesięcznie. Oświadczył, że wydaje około 350 zł miesięcznie na zakup leków, a 400 zł na alimenty dla dwóch synów. Ponadto wnioskodawca jest zadłużony w dwóch bankach na kwotę około 37000 zł, ma zobowiązania wobec urzędu skarbowego na kwotę 2600 zł, a także zadłużenie z tytułu zastępstwa procesowego w wysokości 3400 zł.
Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm., (zwanej dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W rozpatrywanej sprawie oceniając sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, przede wszystkim: niepełnosprawność, niski dochód, duże wydatki na leki, wysokie zadłużenie, zobowiązania alimentacyjne wobec synów, uznano, że nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem wniosek o przyznanie adwokata z urzędu zasługuje na uwzględnienie.
Należy natomiast poinformować w trybie art. 6 p.p.s.a, że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezzasadny, gdyż zgodnie z art. 239 pkt 1 lit.a p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Sprawa ze skargi M. Ż. w przedmiocie odmowy skierowania do domu pomocy społecznej jest zatem rozpatrywana bez pobierania od wnioskodawcy jakichkolwiek opłat na wszystkich etapach postępowania przed sądami administracyjnymi.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 239 pkt 1 lit.a, art. 245 § 1 oraz art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.